Он яке пурсед аз маҷнӯни магар

آن یکی پرسید از مجنون مگر

Каз кадомин сӯии қиблаи сет эй писар

کز کدامین سوی قبله ست ای پسر

Гуфт агар ҳастӣ кулӯхии бихбр

گفت اگر هستی کلوخی بیخبر

Инакат каъбаи сет дар сангии нигар

اینکت کعبه ست در سنگی نگر

Каъбаи ушшоқ мавло омадаст

کعبهٔ عشاق مولی آمدست

Он маҷнӯн рӯй Лайлӣ омадаст

آن مجنون روی لیلی آمدست

Чун ту на инӣ на он ҳастӣ кулӯх

چون تو نه اینی نه آن هستی کلوخ

Қалбат аз сангаст эй бишрми шӯх

قلبت از سنگ است ای بیشرم شوخ

Гарчи каъбаи қибла халқ ҷаҳонаст

گرچه کعبه قبلهٔ خلق جهانست

Лек доими қиблаи ҷой каъба ҷонаст

لیک دایم قبله جای کعبه جانست

Дар ҳарам гоҳе ки қурби ҷон буд

در حرم گاهی که قرب جان بود

Сад ҳазорон каъбаи саргардон буд

صد هزاران کعبه سرگردان بود