Дар ҳарами бодӣ магар меҷуста буд

در حرم بادی مگر میجسته بود

Шайхи нсробод хуш бинишаста буд

شیخ نصرآباد خوش بنشسته بود

Ҷумлаи астори каъба дар ҳаво

جملهٔ استار کعبه در هوا

Хуш ҳаме ҷанбед аз боди сабо

خوش همی جنبید از باد صبا

Шайхро хуш омад он аз ҷои ҷуст

شیخ را خوش آمد آن از جای جست

Даргирифт он домани пардаи бадаст

درگرفت آن دامن پرده بدست

Гуфт эй раънои арӯси сари фароз

گفت ای رعنا عروس سر فراز

Дар миён Макка бинишаста биноз

در میان مکه بنشسته بناز

Ҷилва дода чун арӯсии хеш ро

جلوه داده چون عروسی خویش را

Карда биҷони олимии дарвеш ро

کرده بیجان عالمی درویش را

Сад ҷаҳони мардум чу ҳайронии зи ту

صد جهان مردم چو حیرانی ز تو

Гашта ҳар зери муғелонии зи ту

گشته هر زیر مغیلانی ز تو

Ошиқиро ҳар нафас бандӣ кунӣ

عاشقی را هر نفس بندی کنی

Куштаи чандини ҷилва то чанде кунӣ

کشته چندین جلوه تا چندی کنی

Ин тафохури венаи такаббур то бкӣ

این تفاخر وین تکبر تا بکی

эй миёни ту тиҳии пар то бкӣ

ای میان تو تهی پر تا بکی

Гар турои якбор байтӣ гуфт ёр

گر ترا یکبار بیتی گفت یار

Гуфт ё абдии марои ҳафтод бор

گفت یا عبدی مرا هفتاد بار

Ҳарки дар сари муҳаббат банда шуд

هرکه در سر محبت بنده شد

То абади ҳам муҳаррам ва ҳам зинда шуд

تا ابد هم محرم و هم زنده شد

Сар ӯ бартофт аз пишони кор

سر او برتافت از پیشان کار

Дӯстонро дар рабӯд аз нуру нор

دوستان را در ربود از نور و نار

То зи дӯзахи фард ва озод омаданд

تا ز دوزخ فرد و آزاد آمدند

Бе биҳишти адан дилшод омаданд

بی بهشت عدن دلشاد آمدند