Гуфт рӯзии шблии афтодаи кор
گفت روزی شبلی افتاده کار
Дар брдиўонгон шуд сўкўор
در بردیوانگان شد سوکوار
Дид онҷои пас ҷавони девона
دید آنجا پس جوان دیوانهٔ
Ошно бо ҳақ на чун бегона
آشنا با حق نه چون بیگانهٔ
Гуфт шблиро ки мардии равшанӣ
گفت شبلی را که مردی روشنی
Гар саҳаргоҳон муноҷотӣ кунӣ
گر سحرگاهان مناجاتی کنی
Аз зФон ман бигӯ бо кирдигор
از زفان من بگو با کردگار
КўФкндӣ дар ҷаҳонам бе қарор
کوفکندی در جهانم بی قرار
Давр кардӣ аз падари вази модарам
دور کردی از پدر وز مادرم
Жандаи бгзоштии андар барам
ژندهٔ بگذاشتی اندر برم
Пардаи исмати зи ман бардоштӣ
پردهٔ عصمت ز من برداشتی
Дар ғарибӣ бе дилами бгзоштӣ
در غریبی بی دلم بگذاشتی
Кардӣ овораи зи хону мони маро
کردی آواره ز خان و مان مرا
Оташии андохтӣ дар ҷони маро
آتشی انداختی در جان مرا
Оташи ту гарчи дар ҷонам хушаст
آتش تو گرچه در جانم خوشست
Бурҷгари биоиим зон оташаст
برجگر بیآییم زان آتشست
Бастӣ аз занҷири сар то пои ман
بستی از زنجیر سر تا پای من
То рҳоӣӣ ёбам азтўи вои ман
تا رهائی یابم ازتو وای من
Гар туро гӯям чаҳ месозӣ маро
گر ترا گویم چه میسازی مرا
Дар балоӣ дигар андозӣ маро
در بلای دیگر اندازی مرا
На марои ҷома на ноне медиҳӣ
نه مرا جامه نه نانی میدهی
Нон чаро надиҳӣ чу ҷонӣ медиҳӣ
نان چرا ندهی چو جانی میدهی
Чанд бошам гуруснаи ин ҷойгоҳ
چند باشم گرسنه این جایگاه
Гар надории нони зҷоӣии воми хоҳ
گر نداری نان زجائی وام خواه
Ин бигуфт впораҳ шуд ҳӯшёр
این بگفت وپارهٔ شد هوشیار
Баъд аз он бигирист лухтии зори зор
بعد از آن بگریست لختی زار زار
Гуфт эй шайх ончӣ гуфтам бишкӣ
گفت ای شیخ آنچه گفتم بیشکی
Гар бгўӣии бӯ ки даргиради яке
گر بگوئی بو که درگیرد یکی
Рафт шблӣ аз буриши гирён шуда
رفت شبلی از برش گریان شده
Дар таҳайюри мондаи саргардон шуда
در تحیر مانده سرگردان شده
Чун бурун рафт аз дар он хонаи зуд
چون برون رفت از در آن خانه زود
Додаш овоз аз пас он девонаи зуд
دادش آواز از پس آن دیوانه زود
Гуфт зинҳор эй эмоми раҳнамоӣ
گفت زنهار ای امام رهنمای
Тонгўӣӣ ончӣ гуфтам бо худоӣ
تانگوئی آنچه گفتم با خدای
Зонкагар бо ӯ бгўӣии ӣнқадар
زانکه گر با او بگوئی اینقدر
Зончаҳ мекард ӯ кунад сад раҳи бтар
زآنچه میکرد او کند صد ره بتر
Ман нахоҳам хост аз ҳақи ҳеҷ чиз
من نخواهم خواست از حق هیچ چیز
Зонкаҳ бо ӯ дрнгирди ҳеҷ низ
زآنکه با او درنگیرد هیچ نیز
ӯ ҳама бо хеш месозад мудом
او همه با خویش میسازد مدام
Ҳарчӣ гўӣӣ ҳеҷ бошад вассалом
هرچه گوئی هیچ باشد والسلام
Дӯстонро ҳар нафас ҷонӣ диҳад
دوستان را هر نفس جانی دهد
Лек ҷони сӯзад агар ноне диҳад
لیک جان سوزد اگر نانی دهد
Ҳар балои кини қавм роҳқ дода аст
هر بلا کین قوم راحق داده است
Зери он ганҷ карам биниҳода аст
زیر آن گنج کرم بنهاده است