Шблии он каз мағзи маънӣ роз гуфт

شبلی آن کز مغز معنی راز گفت

Ин ҳикоят аз бародар боз гуфт

این حکایت از برادر باز گفت

Гуфт буд андари дабиристони шаҳр

گفت بود اندر دبیرستان شهر

Мирзодии Юсуфи канъони шаҳр

میرزادی یوسف کنعان شهر

Ҳар дўъолм бар нкўӣии нақд ӯ

هر دوعالم بر نکوئی نقد او

Дар нкўӣӣ ҳарчӣ гўӣии нақд ӯ

در نکوئی هرچه گوئی نقد او

Ҳасан ӯ феҳристи девони ҷамол

حسن او فهرست دیوان جمال

Васф ӯ болои айвони камол

وصف او بالای ایوان کمال

ӯ ба мактаби пеши устоди омада

او به مکتب پیش استاد آمده

Ҷумлаи шогирдон ба фарёди омада

جمله شاگردان به فریاد آمده

Буд онҷои кӯдакии дарвеши ҳол

بود آنجا کودکی درویش حال

Кафшгар будаш падар бемалику мол

کفشگر بودش پدر بی ملک و مال

Дили зи ишқи он писар масташ бимонад

دل ز عشق آن پسر مستش بماند

Шуд зи даст ӯ ва бар дасташ бимонад

شد ز دست او و بر دستش بماند

Як замон нашикуфт аз дидор ӯ

یک زمان نشکفت از دیدار او

Гарм тар шуд ҳар нафас дар кор ӯ

گرم تر شد هر نفس در کار او

Дар ҳавои он чароғи рӯзгор

در هوای آن چراغ روزگار

Мегудохт аз ишқ ҳамчун шамъи зор

میگداخت از عشق همچون شمع زار

Кӯдакии нохӯрдаи як андӯҳи ишқ

کودکی ناخورده یک اندوه عشق

Чун кашад чун коҳ гашта кӯҳи ишқ

چون کشد چون کاه گشته کوه عشق

Рафт як рӯзӣ ба мактаб мейр дод

رفت یک روزی به مکتب میر داد

Кӯдакиро дид пеши мирзоад

کودکی را دید پیش میرزاد

Гуфт ин кӯдак бигӯ то он кист

گفت این کودک بگو تا آن کیست

Гуфт он кафшгар мақсӯд чист

گفت آن کفشگر مقصود چیست

Гуфт охири шарми дор эй Авестоад

گفت آخر شرم دار ای اوستاد

ӯ баҳам бо мирзодӣ чун фитод

او بهم با میرزادی چون فتاد

Мейри зода чун кунад бо ӯ нишаст

میر زاده چون کند با او نشست

Табъ ӯ гирад диҳад ҳиммати зи даст

طبع او گیرد دهد همت ز دست

Кӯдаки дилдодаро марди адиб

کودک دلداده را مرد ادیب

Кард аз мактаби нишастан бе насиб

کرد از مکتب نشستن بی نصیب

Давр кардаш аз дабиристони хеш

دور کردش از دبیرستان خویش

То шуд он бечораи саргардони хеш

تا شد آن بیچاره سرگردان خویش

Шуд зи ишқи он писар чун ахгарӣ

شد ز عشق آن پسر چون اخگری

Пас чу ахгар рафт дар хокистарӣ

پس چو اخگر رفت در خاکستری

Чашм ҳамчун абр наврӯз омадаш

چشم همچون ابر نوروز آمدش

Оҳ ҳамчун барқ ҷонсӯз омадаш

آه همچون برق جانسوز آمدش

Оқибат аз хештан дил барграфт

عاقبت از خویشتن دل برگرفت

Аз барои марг манзил барграфт

از برای مرگ منزل برگرفت

Мирзоад аз ҳол ӯ шуд бо хабар

میرزاد از حال او شد با خبر

Кас фиристодаш ки эй зеру зибр

کس فرستادش که ای زیر و زبر

Аз чаҳ минолӣ бигӯ бо ман чунин

از چه مینالی بگو با من چنین

Гуфт дил дар кор ту кардам яқин

گفت دل در کار تو کردم یقین

Ин замони даврони ҷон додан расед

این زمان دوران جان دادن رسید

Навбат дар хок афтодан расед

نوبت در خاک افتادن رسید

Ашк чун гӯгирди сурх эй ёри ман

اشک چون گوگرد سرخ ای یار من

Крдҳмчўни зари миси рухсори ман

کردهمچون زر مس رخسار من

Муддатӣ дар интизорам доштӣ

مدتی در انتظارم داشتی

Ҳамчуи оташ беқарорам доштӣ

همچو آتش بی قرارم داشتی

Рафт пеши мирзоади он марди боз

رفت پیش میرزاد آن مرد باز

Гуфт мегуяд ки мардум дар ниёз

گفت میگوید که مردم در نیاز

Зонкаҳ дар кор ту кардам дили зи ишқ

زآنکه در کار تو کردم دل ز عشق

Марг омад бе туами ҳосили зи ишқ

مرگ آمد بی توام حاصل ز عشق

Мирзодш дод пайғом дигар

میرزادش داد پیغام دگر

Гуфт агар кардӣ ту дили зеру зибр

گفت اگر کردی تو دل زیر و زبر

Дар сари корами бензад ман фирист

در سر کارم بنزد من فرست

Донаи дилро бад-ӣн хирман фирист

دانهٔ دل را بدین خرمن فرست

Бозомад мард чун гуфт ин сухан

بازآمد مرد چون گفت این سخن

Кӯдакаши гуфтои замонӣ сабр кун

کودکش گفتا زمانی صبر کن

Чун дилам хоҳад зи ман дилхоҳи ман

چون دلم خواهد ز من دلخواه من

То фиристодан набошад роҳи ман

تا فرستادن نباشد راه من

Рафт кӯдаки хонаро дар хӯн гирифт

رفت کودک خانه را در خون گرفت

Синаро бшикофт дил берун гирифт

سینه را بشکافت دل بیرون گرفت

Пас ниҳоди он бар тибқи пӯшидаи сар

پس نهاد آن بر طبق پوشیده سر

Гуфт гири ин пеш ӯ пӯшида бар

گفت گیر این پیش او پوشیده بر

Чун дили худ бар тибқи ҳолеи ниҳод

چون دل خود بر طبق حالی نهاد

Будаш аз ҷони як рамақ ҳоле бидод

بودش از جان یک رمق حالی بداد

Мирзоади алқсаҳ чун дид он тибқ

میرزاد القصه چون دید آن طبق

ӯ нахонда буд ҳаргизи он сабақ

او نخوانده بود هرگز آن سبق

Он дили пурхӯн ӯ берун гирифт

آن دل پرخون او بیرون گرفت

Ҷумлаи мактаби зи чашмаш хӯн гирифт

جملهٔ‌مکتب ز چشمش خون گرفت

Шуд қиёмати ошкоро дар дилаш

شد قیامت آشکارا در دلش

Растхезӣ нақд омад ҳосилаш

رستخیزی نقد آمد حاصلش

Оқибати худ кишт ва худ мотам гирифт

عاقبت خود کشت و خود ماتم گرفت

Ҳам бнтўонст кардан ҳам гирифт

هم بنتوانست کردن هم گرفت

Хок ӯро қиблаи ҷой хеш кард

خاک او را قبله جای خویش کرد

Ҳар замонии мотам ӯ беш кард

هر زمانی ماتم او بیش کرد

Гарчи пиндорӣ ки пери олимӣ

گرچه پنداری که پیر عالمی

Дар раҳи ишқ аз чунин тифлии камӣ

در ره عشق از چنین طفلی کمی

Гар ту марди роҳи ишқии дили шикоф

گر تو مرد راه عشقی دل شکاف

Варна тани зан ҷон макун чандини млоФ

ورنه تن زن جان مکن چندین ملاف

То ки ҷони дории балои ҷони тест

تا که جان داری بلای جان تست

Ҷон бидиҳ дар дард кин дармони тест

جان بده در درد کاین درمان تست

Миннати тирёк то чанде кашӣ

منت تریاک تا چندی کشی

Зонка ҷон аз заҳр уфтад дар хушӣ

زانکه جان از زهر افتد در خوشی

Ту ҳамеи маҳҷӯб аз худ монда

تو همی محجوب از خود ماندهٔ

То абади маъюби азхўди монда

تا ابد معیوب ازخود ماندهٔ

Чун тўӣӣ ту баруфтад аз миён

چون توئی تو برافتد از میان

Ту Бамоне бе ҳиҷоби ҷовдон

تو بمانی بی حجاب جاودان