Буд мардӣ дар саховат бе бадал

بود مردی در سخاوت بی بدل

Ҳарчӣ будӣ харҷ кардӣ бе халал

هرچه بودی خرج کردی بی خلل

Менадошт албата як ҷӯи зари нигоҳ

مینداشت البته یک جو زر نگاه

Гуфт як рӯзяши мардии неки хоҳ

گفت یک روزیش مردی نیک خواه

К-эии фалон охир натарсӣ аз ҳалок

کای فلان آخر نترسی از هلاک

Кони замон каз ту барояд ҷони пок

کان زمان کز تو برآید جان پاک

Чун нмидории нигаҳи як перҳан

چون نمیداری نگه یک پیرهن

Пас фароҳам боядат кардани кафан

پس فراهم بایدت کردن کفن

Гуфт чун ҷонам барояд дар пасӣ

گفت چون جانم برآید در پسی

Ваон кафан кдиаҳ кунанд аз ҳар касе

وان کفن کدیه کنند از هر کسی

Гар зи дарвозаи даройам низ ман

گر ز دروازه درآیم نیز من

Пас шумо бар сари занедами он кафан

پس شما بر سر زنیدم آن کفن

Ҳирси мингзордти пок эй писар

حرص مینگذاردت پاک ای پسر

То палиди оӣии ту дрхок эй писар

تا پلید آئی تو درخاک ای پسر

Доимо дар хуии нохуши монда

دایماً در خوی ناخوش ماندهٔ

Вази сифоти бад дар оташи монда

وز صفات بد در آتش ماندهٔ

То сифотат боту хоҳад буд ҷамъ

تا صفاتت باتو خواهد بود جمع

Ту нахоҳӣ буд бесӯзӣ чу шамъ

تو نخواهی بود بی سوزی چو شمع