Хоҷа маҷнӯн шуду мабҳути гашт

خواجهٔ مجنون شد و مبهوت گشت

Бедил ва беқӯт ва бе қӯти гашт

بیدل و بی قوت و بی قوت گشت

Дар гдоӣӣу асирии аўФтод

در گدائی و اسیری اوفتاد

Дар балоу ранҷу перии аўФтод

در بلا و رنج و پیری اوفتاد

Кӯҳи натавонади ҳаме ҳаргиз кашид

کوه نتواند همی هرگز کشید

Сад як он бори кон оҷиз кашид

صد یک آن بار کان عاجز کشید

Як шабӣ дар роз омад бо худоӣ

یک شبی در راز آمد با خدای

Гуфт эй ҳам раҳбар ва ҳам раҳнамоӣ

گفت ای هم رهبر و هم رهنمای

Ин ки ту ҳастӣ агар ман будамӣ

این که تو هستی اگر من بودمی

Аз худати пайвастаи миосўдмӣ

از خودت پیوسته میآسودمی

Як дамати андӯҳгини нгзормӣ

یک دمت اندوهگین نگذارمی

эй ба аз ман ба азинт дорамӣ

ای به از من به ازینت دارمی

Бедилон чун гарм дар кор омаданд

بیدلان چون گرم در کار آمدند

Аз вуҷӯди хеш безор омаданд

از وجود خویش بیزار آمدند