Буд соҳиби ъзлтӣ дар гӯша
بود صاحب عزلتی در گوشهای
Аз ҷаҳон на зодии венаи тӯша
از جهان نه زادی و نه توشهای
Бар таваккули рӯз ва шаб бинишаста буд
بر توکل روز و شب بنشسته بود
Риштаи дил дар қаноати баста буд
رشتهٔ دل در قناعت بسته بود
Чун нмипичиди ҳеҷ аз роҳи ҳақ
چون نمیپیچید هیچ از راه حق
Буд густохяш бо даргоҳи ҳақ
بود گستاخیش با درگاه حق
Гурусна аз раҳи расидандаши ду кас
گرسنه از ره رسیدندش دو کس
Ваов надошт аз дахлу харҷи алои нафас
واو نداشت از دخل و خرج الا نفس
Чу нишастанд он ду каси тодиргоаҳ
چون نشستند آن دو کس تا دیرگاه
Дар наомад ҳеҷ маълумии зи роҳ
در نیامد هیچ معلومی ز راه
Чун басии гашти он ду танро интизор
چون بسی گشت آن دو تن را انتظار
Шайх шуд аз шарми эшон шармсор
شیخ شد از شرم ایشان شرمسار
Оқибат бар ҷуст аз ҷои он замон
عاقبت برجست از جای آن زمان
Кард чун девонаи сари босмон
کرد چون دیوانه سر بر آسمان
Гуфт охири ман чаҳ дорам беш ва кам
گفت آخر من چه دارم بیش و کم
Миҳмонами миФрстӣ дам бидам
میهمانم میفرستی دمبهدم
Чун фиристодӣ ду рӯзии хора ро
چون فرستادی دو روزیخواره را
Равзанӣ бояд ман бечора ро
روزنی باید من بیچاره را
Гар фиристодӣ марои рӯзӣ кунун
گر فرستادی مرا روزی کنون
Вораӣ аз ҷанг ҳар рӯзӣ кунун
وارهی از جنگ هر روزی کنون
Варна зини чӯбии нуҳуми бргрднм
ورنه زین چوبی نهم بر گردنم
Ҷумлаи қандил масҷид башиканам
جملهٔ قندیل مسجد بشکنم
Чун бигуфт ин марди дили бархеста
چون بگفت این مرد دل برخاسته
Шуд зираи хуонеи падеди ороста
شد زره خوانی پدید آراسته
Дар замон омад ғуломии ҳамчуи моҳ
در زمان آمد غلامی همچو ماه
Кард хизмат хон ниҳоди онҷоигоаҳ
کرد خدمت خوان نهاد آن جایگاه
Чун шунӯданд он ду тани гуфтор ӯ
چون شنودند آن دو تن گفتار او
Дар таъаҷҷуб омаданд аз кор ӯ
در تعجب آمدند از کار او
Ҳар ду гуфтандаш ки густохии азим
هر دو گفتندش که گستاخی عظیم
Минёрди ҳеҷ густохяти бим
مینیارد هیچ گستاخیت بیم
Гуфт дандонии бадв бояд намӯд
گفت دندانی بدو باید نمود
То ки ннмоӣӣ надорад ҳеҷ суд
تا که ننمائی، ندارد هیچ سود
Ошиқонаши пок аз нақс омаданд
عاشقانش پاک از نقص آمدند
Чун дарахтони ҷумла дар рақс омаданд
چون درختان جمله در رقص آمدند
Пок ҳамчун шох дар гул мешуданд
پاک همچون شاخ در گل میشدند
Лоҷарам дар қурб комил мешуданд
لاجرم در قرب کامل میشدند