Шуд магари девонаи шблӣ чанд гоҳ

شد مگر دیوانه شبلی چند گاه

Барад бо девонаи ҷояши подшоҳ

برد با دیوانه جایش پادشاه

Кард шаҳ дар кор ӯ лухтии ғулув

کرد شه در کار او لختی غلو

Кони фалон дору кунедаш дар гулӯ

کان فلان دارو کنیدش در گلو

Пас зФон бикшод шблӣ бе қарор

پس زفان بگشاد شبلی بی قرار

Гуфт худро биҳдаҳи ранҷаи мадор

گفت خود را بیهده رنجه مدار

Кин на зон девонагӣаст эй неки мард

کاین نه زان دیوانگیست ای نیک مرد

Кони бдорў ба шавад гирдами магарад

کان بدارو به شود گردم مگرد

Ҳар куҷои дардӣ буд дармон пазир

هر کجا دردی بود درمان پذیر

Он набошад дард кон бошад зҳир

آن نباشد درد کان باشد زحیر

Ҷон агар набӯд маро ҷонон басаст

جان اگر نبود مرا جانان بسست

Доруии ман дард бидрмон басаст

داروی من درد بیدرمان بسست

Чун туро бо ҳақ науфтад ҳеҷ кор

چون ترا با حق نیفتد هیچ کار

Ту чаҳ донеи қимати ин рӯзгор

تو چه دانی قیمت این روزگار

Чун бхўни сад раҳ бигардонад туро

چون بخون صد ره بگرداند ترا

Онгаҳе як дам биринҷанд туро

آنگهی یک دم برنجاند ترا

Сад раҳат мурда кунад пас зинда

صد رهت مرده کند پس زندهٔ

Тотро ноне диҳад ё жанда

تاترا نانی دهد یا ژندهٔ