Кард азмкаҳи умри азми сафар

کرد ازمکه عمر عزم سفر

Дар сарои обистанӣ будаш магар

در سرای آبستنی بودش مگر

Гуфт илоҳӣ эй ҷаҳони равшани бтў

گفت الهی ای جهان روشن بتو

Рафтаму Тифлами супурдами ман бтў

رفتم و طفلم سپردم من بتو

Чун умр алқсаҳ бозомад зроаҳ

چون عمر القصه بازآمد ز راه

Мурда буд обистанаш аз дайргоҳ

مرده بود آبستنش از دیرگاه

Аз сари гӯри зан овозӣ расед

از سر گور زن آوازی رسید

Кончаҳи бспрдии биёи комади падед

کانچه بسپردی بیا کامد پدید

Рафт амӣралмуъминӣн бикшод хок

رفت امیرالمؤمنین بگشاد خاک

Дид он зани нимаи ризидаҳи пок

دید آن زن نیمهٔ ریزیده پاک

Ним дигари зинда буду тоза буд

نیم دیگر زنده بود و تازه بود

Тифлро зу шер беандоза буд

طفل را زو شیر بی اندازه بود

Дар гирифта буд Тифлаши он замон

در گرفته بود طفلش آن زمان

эй аҷаби пистони модар дар ҳон

ای عجب پستان مادر در هان

Барграфт ӯро умри зонҷоигоаҳ

برگرفت او را عمر زان جایگاه

Ҳотифяш овоз дод аз пешгоҳ

هاتفیش آواز داد از پیشگاه

Кончаҳи бспрдии баҳақ бо ту супурд

کانچه بسپردی بحق با تو سپرد

Модарашро чун бнспрдӣ бамурд

مادرش را چون بنسپردی بمرد

Исмати ҳақ гар набошад дастрас

عصمت حق گر نباشد دسترس

Халқ дар исмат намонад як нафас

خلق در عصمت نماند یک نفس