Пеш шайхӣ рафт мардии номдор

پیش شیخی رفت مردی نامدار

Аз сар бехўишӣӣ бигирист зор

از سر بی خویشئی بگریست زار

Гуфт сайрам аз убудийяти ҳаме

گفت سیرم از عبودیت همی

Вази рубубият бмн нарасад дамӣ

وز ربوبیت بمن نرسد دمی

Мондаам бе ин ва бе он ман мудом

مانده ام بی این و بی آن من مدام

Чун кунам гуфто ки сар май зани мудом

چون کنم گفتا که سر می زن مدام

Ин суханрогар маҳал ояд падед

این سخن را گر محل آید پدید

Аз сари илм ва амал ояд падед

از سر علم و عمل آید پدید

Чашм бояд дошт бар лавҳи азал

چشم باید داشت بر لوح ازل

Чанд дорам чашм бар илму амал

چند دارم چشم بر علم و عمل