Шаҳриёрӣ буд олии шева

شهریاری بود عالی شیوهٔ

Дар ҷавораш буд кунҷи бева

در جوارش بود کنج بیوهٔ

Бева ҳар рӯзии броФкндии сапанд

بیوه هر روزی برافکندی سپند

Дар таъаҷҷуб монадӣ шоҳи баланд

در تعجب ماندی شاه بلند

Ходимиро хонд рӯзии шаҳриёр

خادمی را خواند روزی شهریار

Дод сад динораш аз зари айёр

داد صد دینارش از زر عیار

Гуфт рӯи ин перзанро даҳ зшоаҳ

گفت رو این پیرزن را ده زشاه

Пас бипурс аз вай ки ҳар рӯзии пагоҳ

پس بپرس از وی که هر روزی پگاه

Ин сапанд аз баҳр чаҳ сӯзии ҳаме

این سپند از بهر چه سوزی همی

Чун надории як шабаҳи рӯзии ҳаме

چون نداری یک شبه روزی همی

Рафт ходим зар бидод ва гуфт роз

رفت خادم زر بداد و گفت راز

Пери зан дар ҳол гуфт эй сарфароз

پیر زن در حال گفت ای سرفراز

Ҳарчӣ дар кули ҷаҳони номаши барӣ

هرچه در کلّ جهان نامش بری

Оқибат чашмаш расад то бенгарӣ

عاقبت چشمش رسد تا بنگری

Аз гдоӣӣ гарчи ҷони мисўхтм

از گدائی گرچه جان میسوختم

Ин сапанд аз баҳри он мисўхтм

این سپند از بهر آن میسوختم

Чун гдоӣӣ худ омад дар хӯрам

چون گدائی خود آمد در خورم

Гуфтамаш чашмӣ расад то бингарам

گفتمش چشمی رسد تا بنگرم

Инакам ту зар наҳодӣ дар канор

اینکم تو زر نهادی در کنار

Он гдоӣӣ рафту гаштами сими дор

آن گدائی رفت و گشتم سیم دار

Дидӣ охир чун маро чашмӣ бидид

دیدی آخر چون مرا چشمی بدید

Он гдоӣии маро чашмӣ расед

آن گدائی مرا چشمی رسید

Фориғ аз олами гдоӣӣ рондан

فارغ از عالم گدائی راندن

Беҳтар аз сад подшоӣӣ рондан

بهتر از صد پادشائی راندن

Чун буд ҳар рӯзи як нонети писанд

چون بود هر روز یک نانت پسند

Ҳеҷ қайдӣ низ дрҷонт мабанд

هیچ قیدی نیز درجانت مبند