Бомдодӣ рафт Иблиси лъин

بامدادی رفت ابلیس لعین

То ба даргоҳи набии Алъоламин

تا به درگاه نبی العالمین

Ҳам зи салмони ҳам зи ҳайдари борхўост

هم ز سلمان هم ز حیدر بارخواست

Барнаёмад кўжи рӯро кори рост

برنیامد کوژ رو را کار راست

Гуфт пайғомбар ки ӯро бор нест

گفت پیغامبر که او را بار نیست

Гӯ бирав кӯро бар ман кор нест

گو برو کو را بر من کار نیست

Кӣ буд Иблиси малъуни марди ман

کی بود ابلیس ملعون مرد من

ё тавонад дид ҳаргизи гирди ман

یا تواند دید هرگز گرد من

Оқибат ҷбрил меомад давон

عاقبت جبریل میآمد دوان

Гуфт раҳи даҳ он лъинро як замон

گفت ره ده آن لعین را یک زمان

То ғами маҳҷӯрӣ худ гуядат

تا غم مهجوری خود گویدت

Ҳоли дарди даврӣ худ гуядат

حال درد دوری خود گویدت

Роҳ додаш Сайиду садри аном

راه دادش سید و صدر انام

Чун даромад кард Сайидро салом

چون درآمد کرد سید را سلام

Гуфт медонам ки навишт боди нӯш

گفت میدانم که نوشت باد نوش

Ин ки ту рафтӣ сӯии миъроҷи дӯш

این که تو رفتی سوی معراج دوش

Сайидаши гуфто ки рафтам эй лъин

سیدش گفتا که رفتم ای لعین

Гуфт дидӣ арши раби Алъоламин

گفت دیدی عرش رب العالمین

Гуфт дидам аршу курсӣу фалак

گفت دیدم عرش و کرسی و فلک

Ҷумлаи асрору оёти малик

جملهٔ اسرار و آیات ملک

Гуфт дидӣ аршро аз дасти рост

گفت دیدی عرش را از دست راست

Гуфт дидам олами нур ва навост

گفت دیدم عالم نور و نواست

Гуфт дидӣ бар чапи арши илоҳ

گفت دیدی بر چپ عرش اله

Водӣ мункир биёбоне сиёҳ

وادی منکر بیابانی سیاه

Гуфт дидам давр буд аз роҳи ман

گفت دیدم دور بود از راه من

Гуфт буд он дашти маҷлиси гоҳи ман

گفت بود آن دشت مجلس گاه من

Гуфт дидӣ он илмро сарнигӯн

گفت دیدی آن علم را سرنگون

Он илм он манаст эй раҳнамӯн

آن علم آن منست ای رهنمون

Гуфт дидӣ минбари бишкаста ро

گفت دیدی منبر بشکسته را

Ҳақи ниҳода буд ин дили хаста ро

حق نهاده بود این دل خسته را

Минбарами он буд маҷлис гуфтамӣ

منبرم آن بود مجلس گفتمی

Хешро зари халқро мис гуфтамӣ

خویش را زر خلق را مس گفتمی

Аз млоики ҳафтсад раҳи сад ҳазор

از ملایک هفتصد ره صد هزار

Зери он минбар гирифтандӣ қарор

زیر آن منبر گرفتندی قرار

Ман ривоят аз худои микрдмӣ

من روایت از خدا میکردمی

Як бикро ошнои микрдмӣ

یک بیک را آشنا میکردمی

Ман чаҳ донистам ки бегонаи манам

من چه دانستم که بیگانه منم

Оқил эшонанду девонаи манам

عاقل ایشانند و دیوانه منم

Занни чунон барадам ки ҳастам давлатӣ

ظن چنان بردم که هستم دولتی

Бихбр будам зи тавқи лаънатӣ

بیخبر بودم ز طوق لعنتی

Лаънатиро панҷ ҳарф омад шумор

لعنتی را پنج حرف آمد شمار

Лоаму айни внўн ва то ва ё канор

لام و عین ونون و تا و یا کنار

Дӯши султонӣ ки миъроҷати ниҳод

دوش سلطانی که معراجت نهاد

Аз лъмрк бар сарати тоҷати ниҳод

از لعمرک بر سرت تاجت نهاد

Панҷ ҳарф омад лъмрк эй азиз

پنج حرف آمد لعمرک ای عزیز

Лоаму айн ва мему рови коф низ

لام و عین و میم و راو کاف نیز

Панҷ он тест ва панҷ он манаст

پنج آن تست و پنج آن منست

Роҳати он тесту ранҷ он манаст

راحت آن تست و رنج آن منست

Тавқ ман панҷасту тоҷи тести панҷ

طوق من پنجست و تاج تست پنج

Он ман хокаст ва он тести ганҷ

آن من خاکست و آن تست گنج

Гарчи ҳастӣ ҳам расӯл ва ҳам амин

گرچه هستی هم رسول و هم امین

Тавқ ман мебайну эмин кам нишин

طوق من میبین و ایمن کم نشین

Зонка ман ҳарчанд ҳастам ҳеҷ чиз

زانکه من هرچند هستم هیچ چیز

Тоҷи ту байнами ним навмед низ

تاج تو بینم نیم نومید نیز

Ман ним навмеди ту эмин мабош

من نیم نومید تو ایمن مباش

Бениёзӣ менигар сокин мабош

بی نیازی مینگر ساکن مباش

Мансабии коғози кор Иблис дошт

منصبی کآغاز کار ابلیس داشت

Қадар он нашнохт азони сари миФрошт

قدر آن نشناخت ازآن سر میفراشت

Чун азон мансаб бхок афтод хор

چون ازان منصب بخاک افتاد خوار

Қадар дон шуд лек дод аз дасти кор

قدر دان شد لیک داد از دست کار

Дидаи хуршеди байни хира буд

دیدهٔ خورشید بین خیره بود

Об чун бар дар равад тира буд

آب چون بر در رود تیره بود