Буд маҷнӯнӣ накардӣ як намоз

بود مجنونی نکردی یک نماز

Кард як рӯзии намози оғози боз

کرد یک روزی نماز آغاز باز

Соилӣ гуфташ ки эй шӯридаи рой

سایلی گفتش که ای شوریده رای

Гӯиёи хушнӯдии имрӯз аз худоӣ

گوئیا خشنودی امروز از خدای

Кин чунин гармии бтоъти карданаш

کاین چنین گرمی بطاعت کردنش

Сари нмипичии зи фармони бурданаш

سر نمیپیچی ز فرمان بردنش

Гуфт оре гурусна будам чу шер

گفت آری گرسنه بودم چو شیر

Чун марои имрӯз ҳақ кардаст сайр

چون مرا امروز حق کردست سیر

Мигзорми пеш ӯ некӯи намоз

میگزارم پیش او نیکو نماز

Зонкаҳ ӯ бо ман нкўӣӣ кард соз

زآنکه او با من نکوئی کرد ساز

Кори гӯ чун мардумон кун ҳар замон

کار گو چون مردمان کن هر زمان

То кунам ман низ ҳам чун мардумон

تا کنم من نیز هم چون مردمان

Ишқи миборди азин шеваи сухан

عشق میبارد ازین شیوه سخن

Хоҳи ту инкор кун хоҳӣ макун

خواه تو انکار کن خواهی مکن

Шаръ чун девонаро озод кард

شرع چون دیوانه را آزاد کرد

Ту ба инкораш наёрӣ ёд кард

تو به انکارش نیاری یاد کرد