Чун таҷаллӣ бар рух Мӯсо фитод

چون تجلی بر رخ موسی فتاد

Шӯри азу дар ҷумла дунё фитод

شور ازو در جملهٔ دنیا فتاد

Ҳаркиро бар рӯйиш афтодӣ назар

هرکه را بر رویش افتادی نظر

Пеш ӯ дар бохтии ҳолеи басар

پیش او در باختی حالی بصر

Чун таҷаллӣ аз Рахш пайдо шудӣ

چون تجلی از رخش پیدا شدی

Ҳарки дидӣ зуд нобӣно шудӣ

هرکه دیدی زود نابینا شدی

Гарчи мибстии з ҳар навъе ниқоб

گرچه میبستی ز هر نوعی نقاب

Ҳамчунон митоФтии он офтоб

همچنان میتافتی آن آفتاب

Гар ниҳон будӣ Рахшгар ошкор

گر نهان بودی رخش گر آشکار

Май рабӯдии дидаҳоро барқарор

می ربودی دیدهها را برقرار

Рафт сӯии ҳазрат ва гуфт эй худоӣ

رفت سوی حضرت و گفت ای خدای

Чун кунам бо ин рухи дидаи рубой

چون کنم با این رخ دیده ربای

Дидау сар дар сар ин шуд басӣ

دیده و سر در سر این شد بسی

наменаёрад дид рӯй ман касе

می نیارد دید روی من کسی

Амраш омад аз худои зулҷалол

امرش آمد از خدای ذوالجلال

Конкаҳ дар шурӣ кунад ногоҳ ҳол

کآنکه در شوری کند ناگاه حال

Пас бадаради хирқа дар шӯри ишқ

پس بدرّد خرقهٔ در شور عشق

Бесар ва бен гум шавад дар зӯри ишқ

بی سر و بن گم شود در زور عشق

Гар азон хирқа кунӣ худро ниқоб

گر ازان خرقه کنی خود را نقاب

Брнёиди зони ниқоби он офтоб

برنیاید زآن نقاب آن آفتاب

Гар ба шӯр ишқ нест имони туро

گر به شور عشق نیست ایمان ترا

Ин ҳикояти бас буд бурҳони туро

این حکایت بس بود برهان ترا

Гар азин маҷлиси турои як дард нест

گر ازین مجلس ترا یک درد نیست

Дар раҳ ӯ шӯру савдо хирад нест

در ره او شور و سودا خرد نیست

Аҳли савдоро ки ҳастанд аҳли роз

اهل سودا را که هستند اهل راز

Ҳаст бо ӯ гуҳи итобу гоҳи ноз

هست با او گه عتاب و گاه ناز

Нози эшон зарра дар қурби ҳақ

ناز ایشان ذرهٔ در قرب حق

Бар ҷаҳонӣ зоҳидӣ дорад сабақ

بر جهانی زاهدی دارد سبق