Гуфт он девона бо айшӣ чу заҳр
گفت آن دیوانه با عیشی چو زهر
Рӯзи идӣ буд берун шуд зи шаҳр
روز عیدی بود بیرون شد ز شهر
Дид халқӣ бе адади ороста
دید خلقی بی عدد آراسته
Ҳар як аз дастӣ дигар бархеста
هر یک از دستی دگر برخاسته
ӯ миён ҷумла мешуд бе хабар
او میان جمله میشد بی خبر
Жанда дар бар бараҳнаи поу сар
ژندهٔ در بر برهنه پا و سر
Орзӯ кардаш ки чун он халқи роҳ
آرزو کردش که چون آن خلق راه
Ҷома нав бошадаш дар идгоҳ
جامهٔ نو باشدش در عیدگاه
Рафт алқсаҳи сӯии вайрона
رفت القصه سوی ویرانهٔ
Пас хушӣ оғоз кард афсона
پس خوشی آغاز کرد افسانهٔ
Дар дуо омад ки эй донои роз
در دعا آمد که ای دانای راز
Ҷомау нони маро корӣ бисоз
جامه و نان مرا کاری بساز
Чун бурузи иди он михўостӣ
چون بروز عید آن میخواستی
Кин ҷаҳони халқро оростӣ
کاین جهان خلق را آراستی
Ман чу халқон низ ҷон дорам бибин
من چو خلقان نیز جان دارم ببین
На либосии вена нон дорам бибин
نه لباسی ونه نان دارم ببین
Нақд кун идӣ барои чун манӣ
نقد کن عیدی برای چون منی
Кафшӣу дасторӣу пероҳанӣ
کفشی و دستاری و پیراهنی
Гар диҳеми ин ҳарчӣ гуфтам моҳзр
گر دهیم این هرچه گفتم ماحضر
наменахоҳам ҳеҷ тоъид дигар
می نخواهم هیچ تاعید دگر
Гарчи бисёре бигуфт он биқрор
گرچه بسیاری بگفت آن بیقرار
наменашуд чизе ки мехост ошкор
می نشد چیزی که میخواست آشکار
Гуфт дасторем кун ин лаҳзаи рост
گفت دستاریم کن این لحظه راست
Ҷомау кафшам агар надиҳӣ равост
جامه و کفشم اگر ندهی رواست
Мудаббирӣ бар боми он вайрона буд
مدبری بر بام آن ویرانه بود
Ин сухан башнавад аз девонаи зуд
این سخن بشنود از دیوانه زود
Жандаи дасторяш буд андари ҷаҳон
ژنده دستاریش بود اندر جهان
Сӯй ӯ андохт ва аз вай шуд ниҳон
سوی او انداخت و از وی شد نهان
Чун бидид он жандаи маҷнӯн аз шигифт
چون بدید آن ژنده مجنون از شگفت
Гашти сўдоӣӣ ва сафро даргирифт
گشت سودائی و صفرا درگرفت
Зуд дар печиди навмеду асир
زود در پیچید نومید و اسیر
Сӯии боми андохти гуфто ҳин бигир
سوی بام انداخت گفتا هین بگیر
Ин чу ман девона чун бар сар наад
این چو من دیوانه چون بر سر نهد
Ҷабраилатро даҳ ин тодр наад
جبرئیلت را ده این تادر نهد
Оқилӣ гар гуяд ин шеваи сухан
عاقلی گر گوید این شیوه سخن
Ҳам бшръши ҳади зан ва ҳам заҷр кун
هم بشرعش حد زن و هم زجر کن
Ин сухангар оқилӣ гуяд хатост
این سخن گر عاقلی گوید خطاست
Лекин аз девона ва ошиқ равост
لیکن از دیوانه و عاشق رواست
Ин сухани девонагонро хуш буд
این سخن دیوانگان را خوش بود
Ошиқонро гармӣу оташ буд
عاشقان را گرمی و آتش بود