Чун Аёз аз чашм бдрнҷўр шуд
چون ایاز از چشم بدرنجور شد
Оқибат аз чашми султон давр шуд
عاقبت از چشم سلطان دور شد
Нотавон бар бистар зорӣ фитод
ناتوان بر بستر زاری فتاد
Дар балоу ранҷ ва беморӣ фитод
در بلا و رنج و بیماری فتاد
Чун хабар омад ба Маҳмӯд аз аёс
چون خبر آمد به محمود از ایاس
Ходимиро хонд шоҳи ҳақи шинос
خادمی را خواند شاه حق شناس
Гуфт мерӯ то ба наздики Аёз
گفت میرو تا به نزدیک ایاز
Пас бадви гӯй эй зи шоҳи афтодаи боз
پس بدو گوی ای ز شاه افتاده باز
Давр аз рӯй ту зони даврами зи ту
دور از روی تو زآن دورم ز تو
Каз ғами ранҷи ту ранҷурами зи ту
کز غم رنج تو رنجورم ز تو
Токаи ранҷурят фикрат мекунам
تاکه رنجوریت فکرت میکنم
То ту рнҷўӣ надонам ё манам
تا تو رنجوی ندانم یا منم
Гар танами даври аўФтод аз ҳам нафас
گر تنم دور اوفتاد از هم نفس
Ҷони муштоқами бадви наздики бас
جان مشتاقم بدو نزدیک بس
Мондаам муштоқи ҷонӣ аз ту ман
مانده ام مشتاق جانی از تو من
Нестам ғоиби замонӣ аз ту ман
نیستم غایب زمانی از تو من
Чашми бади бадкорӣ бисёр кард
چشم بد بدکاری بسیار کرد
Нозаниниро чу ту бемор кард
نازنینی را چو تو بیمار کرد
Ин бигуфт ва гуфт дар раҳи зуди рӯ
این بگفت و گفت در ره زود رو
Ҳамчуи оташи ой ва ҳамчун дӯди рӯ
همچو آتش آی و همچون دود رو
Пас макун дар раҳи таваққуф зинҳор
پس مکن در ره توقف زینهار
Ҳамчуи об аз барқ мерӯ барқи вор
همچو آب از برق میرو برق وار
Гар кунӣ дар роҳи як соъати диранг
گر کنی در راه یک ساعت درنگ
Мо ду олам бар ту гардонем танг
ما دو عالم بر تو گردانیم تنگ
Ходими саргашта дар роҳи истод
خادم سرگشته در راه ایستاد
То бнздик Аёз омад чу бод
تا بنزدیک ایاز آمد چو باد
Дид султонро нишаста пеш ӯ
دید سلطان را نشسته پیش او
Музтариб шуд ақли дурандеш ӯ
مضطرب شد عقل دوراندیش او
Ларза бар андоми ходими аўФтод
لرزه بر اندام خادم اوفتاد
Гӯиё дар ранҷи доими аўФтод
گوئیا در رنج دایم اوفتاد
Гуфт бо шаҳ чун тавон овихтан
گفت با شه چون توان آویختن
Ин замон хӯнам бихоҳад рехтан
این زمان خونم بخواهد ریختن
Хӯрд савгандон ки дар раҳи ҳеҷ ҷой
خورد سوگندان که در ره هیچ جای
На бостодм на бинишастам зи пой
نه باستادم نه بنشستم ز پای
наменадонам зарра то подшоҳ
می ندانم ذرهٔ تا پادشاه
Пеши азмн чун расед аинҷоигоаҳ
پیش ازمن چون رسید اینجایگاه
Шоҳи агрдорди вагарнаи боварам
شاه اگردارد وگرنه باورم
Гар дар ин тақсир кардам кофарам
گر در این تقصیر کردم کافرم
Шоҳ гуфташ нестии муҳаррами дарин
شاه گفتش نیستی محرم درین
Кӣ барии ту роҳ эй ходими дарин
کی بری تو راه ای خادم درین
Ман раҳе дуздида дорам сӯй ӯ
من رهی دزدیده دارم سوی او
Зонка ншкибми дамӣ бе рӯй ӯ
زانکه نشکیبم دمی بی روی او
Ҳар замон зон раҳ бадв оем ниҳон
هر زمان زان ره بدو آیم نهان
То хабар набӯд касеро дар ҷаҳон
تا خبر نبود کسی را در جهان
Роҳи дуздидаи миёни мо басӣ аст
راه دزدیده میان ما بسی است
Розҳо дар зимни ҷони мо басӣ аст
رازها در ضمن جان ما بسی است
Аз бурун гарчи хабар хоҳам азу
از برون گرچه خبر خواهم ازو
Дар даруни пардаи огоҳами азу
در درون پرده آگاهم ازو
Роз агар мипрсм аз берунён
راز اگر میپرسم از بیرونیان
Дар дарун бо ӯст ҷонам дар миён
در درون با اوست جانم در میان
Ҷон чу гардад маҳв дар ҷонони тамом
جان چو گردد محو در جانان تمام
Ҷони ҳама ҷонон бигирад бар давом
جان همه جانان بگیرد بر دوام
Гарчи дар сӯрат буд ранги дуӣ
گرچه در صورت بود رنگ دوی
Ҷуз яке набӯд валикини маънавӣ
جز یکی نبود ولیکن معنوی
Гар ду тори ресмон пайдо шавад
گر دو تار ریسمان پیدا شود
Чун ту барҳами тобяш якто шавад
چون تو برهم تابیش یکتا شود