Гашти Маҳмӯду Аёзи длнўоз
گشت محمود و ایاز دلنواز
Ҳарду дар майдони ғазнӣни гӯии боз
هردو در میدان غزنین گوی باز
Ҳар ду бо ҳам гӯй танҳо бохтанд
هر دو با هم گوی تنها باختند
Гӯй ҳамчун ишқ зебо бохтанд
گوی همچون عشق زیبا باختند
Гоҳи ин як асби тохту гоҳи он
گاه این یک اسب تاخت و گاه آن
Гоҳи ин як гӯии бохту гоҳи он
گاه این یک گوی باخت و گاه آن
зи орзӯии он ғулому подшоҳ
ز آرزوی آن غلام و پادشاه
Гашти чавгони осмону гӯии моҳ
گشت چوگان آسمان و گوی ماه
Гирди майдони олимии назорагӣ
گرد میدان عالمی نظارگی
Фитна ҳар ду шудаи якборагӣ
فتنهٔ هر دو شده یکبارگی
Чун бимонаданд он ду мурғи длнўоз
چون بماندند آن دو مرغ دلنواز
Дар бар якдигар устоданд боз
در بر یکدیگر استادند باز
Шоҳ гуфташ эй ҷаҳони равшани зи ту
شاه گفتش ای جهان روشن ز تو
Ба ту мебозӣ зи ман ё ман зи ту
به تو میبازی ز من یا من ز تو
Гуфт шаҳ фатво кунад аз рои хеш
گفت شه فتوی کند از رای خویش
Шаҳи яке назорагиро хонд пеш
شه یکی نظارگی را خواند پیش
Гуфт гӯй аз мо ки ба бозад бигӯӣ
گفت گوی از ما که به بازد بگوی
Асб дар майдон ки ба тозад бигӯӣ
اسب در میدان که به تازد بگوی
Буд он назорагии соҳиби назар
بود آن نظارگی صاحب نظر
Гуфт чашмами кӯри бод эй додгар
گفت چشمم کور باد ای دادگر
Гар шуморо ман ду тан медида ам
گر شما را من دو تن میدیده ام
Ҷуз яке нест инча ман медида ам
جز یکی نیست اینچه من میدیده ام
Чун нигаҳ кардам бшоаҳи ҳақи шинос
چون نگه کردم بشاه حق شناس
Буд аз сар то қадами ҷумлаи аёс
بود از سر تا قدم جمله ایاس
Чун Аёстро нигаҳ кардам ниҳон
چون ایاست را نگه کردم نهان
Буд ҳафт аъзоӣ ӯ шоҳи ҷаҳон
بود هفت اعضای او شاه جهان
Гар ду танро дар назари оўрдмӣ
گر دو تن را در نظر آوردمی
Дар миён ҳар ду ҳукмӣ кардамӣ
در میان هر دو حکمی کردمی
Лек чун ҳар ду яке дидам аён
لیک چون هر دو یکی دیدم عیان
Ҳукм натавон кард ҳаргизи дармиён
حکم نتوان کرد هرگز درمیان
Чун сухан шоиста гуфт он марди роҳ
چون سخن شایسته گفت آن مرد راه
Гавҳари бозуи дарави андохти шоҳ
گوهر بازو درو انداخت شاه
То буд маъшӯқро дар худ назар
تا بود معشوق را در خود نظر
Ошиқ аз вай кӣ тавонад хӯрд бар
عاشق از وی کی تواند خورد بر
То назари маъшӯқро бар ошиқ аст
تا نظر معشوق را بر عاشق است
Ҷони ошиқи ишқ ӯро лоиқ аст
جان عاشق عشق او را لایق است
Ҳар дуро бар икдгр бояд назар
هر دو را بر یکدگر باید نظر
Тохўрди он бар азин ин зон дигар
تاخورد آن بر ازین این زان دگر
Ҳар ду мибоиндаҳи як зоти омада
هر دو میباینده یک ذات آمده
Бе ду бӯдан дар мулоқоти омада
بی دو بودن در ملاقات آمده