Кӯдакӣ буд аз ҷамолаши баҳра
کودکی بود از جمالش بهرهٔ
Меҳру ма дар ҷанби рӯйиши Зуҳра
مهر و مه در جنب رویش زهرهٔ
Аз латофати вази малоҳати вази хушӣ
از لطافت وز ملاحت وز خوشی
Вази срондозии бтиғи саркашӣ
وز سراندازی بتیغ سرکشی
Ончӣ ӯ дошт эй аҷаби кас он надошт
آنچه او داشت ای عجب کس آن نداشت
Гар касе бедил нашуд зу ҷон надошт
گر کسی بیدل نشد زو جان نداشت
Ошиқяш афтод ҳамчун санг раст
عاشقیش افتاد همچون سنگ رست
Дар камоли ишқ чун маъшӯқи ҷуст
در کمال عشق چون معشوق جست
Ҳарчӣ будаш дар раҳи маъшӯқи бохт
هرچه بودش در ره معشوق باخت
Вази ду гетӣ бо ғами маъшӯқи сохт
وز دو گیتی با غم معشوق ساخت
Халқрогар андак ва бисёр нест
خلق را گر اندک و بسیار نیست
Аз ғами маъшӯқи беҳтар кор нест
از غم معشوق بهتر کار نیست
Рафта буд алқсаҳи он ширини писар
رفته بود القصه آن شیرین پسر
Сӯии гармоба чу меомад бадар
سوی گرمابه چو میآمد بدر
Кард рӯй худ дар ойинаи нигоҳ
کرد روی خود در آئینه نگاه
Дид алҳақ рўӣӣ аз хӯбӣ чу моҳ
دید الحق روئی از خوبی چو ماه
Аз ду рухи ду рухи ниҳодаи меҳр ро
از دو رخ دو رخ نهاده مهر را
Моҳи ду рух бар замини он чеҳр ро
ماه دو رخ بر زمین آن چهر را
Сахт зебо омадаш рухсори хеш
سخت زیبا آمدش رخسار خویش
Шуд бсди дили ошиқи дидори хеш
شد بصد دل عاشق دیدار خویش
Хост тоъошқ бибинад рӯй ӯ
خواست تاعاشق ببیند روی او
Рафт нозону хиромони сӯй ӯ
رفت نازان و خرامان سوی او
Бар рух чун ма ниқоб андохта
بر رخ چون مه نقاب انداخته
Оташӣ дар офтоб андохта
آتشی در آفتاب انداخته
Ошиқашро чун азу омад хабар
عاشقش را چون ازو آمد خبر
Чун қалами пеш писар омад басар
چون قلم پیش پسر آمد بسر
Гуфт ё раби ин чаҳ фатҳи албоб буд
گفت یا رب این چه فتح الباب بود
Гӯиё бахт бидам дар хоб буд
گوئیا بخت بدم در خواب بود
Аз чаҳ гаштии ранҷа ва чун омадӣ
از چه گشتی رنجه و چون آمدی
Дар кадомин шуғл берун омадӣ
در کدامین شغل بیرون آمدی
Гуфт аз ҳаммом бар рафтам чу моҳ
گفت از حمام بر رفتم چو ماه
Рӯй худ дар оина кардам нигоҳ
روی خود در آینه کردم نگاه
Сахт хуб омад марои дидори хеш
سخت خوب آمد مرا دیدار خویش
Хостам шуд ҳамчуи ту дар кори хеш
خواستم شد همچو تو در کار خویش
Дили чунонам хост каз халқи ҷаҳон
دل چنانم خواست کز خلق جهان
Ҷуз ту рӯем кас набинад ин замон
جز تو رویم کس نبیند این زمان
Лоҷарам аз рухи фурӯи ҳаштуми ниқоб
لاجرم از رخ فرو هشتم نقاب
Тотўи бинӣ рӯй ман чун офтоб
تاتو بینی روی من چون آفتاب
Ин бигуфту парда аз рух барфаканд
این بگفت و پرده از رخ برفکند
Чун шукри посух ба посух дарфиканд
چون شکر پاسخ به پاسخ درفکند
Ошиқаши гуфтои шабати хуши боди рӯ
عاشقش گفتا شبت خوش باد رو
Ман шудам озоди ту озоди рӯ
من شدم آزاد تو آزاد رو
Ишқи ман бар ту азон буд эй писар
عشق من بر تو ازآن بود ای پسر
Каз ҷамоли хеш будӣ бихбр
کز جمال خویش بودی بیخبر
На туро бар худ назари афтода буд
نه ترا بر خود نظر افتاده بود
На лабати азхўди Фқъи бигушода буд
نه لبت ازخود فقع بگشاده بود
Чун ту ин дами хешро хуб омадӣ
چون تو این دم خویش را خوب آمدی
Лоҷарами маъшӯқ маъюб омадӣ
لاجرم معشوق معیوب آمدی
Ман шудам фориғи ту ҳам бо хеши соз
من شدم فارغ تو هم با خویش ساز
Ошиқ худ бошу ишқи хеши боз
عاشق خود باش و عشق خویش باز
Шарт ҳар маъшӯқи худ нодиднст
شرط هر معشوق خود نادیدنست
Шарт ҳар ошиқ бхўн гардиданаст
شرط هر عاشق بخون گردیدنست
Шарти маъшӯқӣ чу башнавадӣ тамом
شرط معشوقی چو بشنودی تمام
Шарт ошиқ чист бе сабрии мудом
شرط عاشق چیست بی صبری مدام
Ошиқи он беҳтар ки бесабрӣ буд
عاشق آن بهتر که بی صبری بود
Дил чу барқу дида чун абрӣ буд
دل چو برق و دیده چون ابری بود
Вар буд дар ишқи як соъати сабур
ور بود در عشق یک ساعت صبور
Нест ошиқ ҳаст аз маъшӯқи давр
نیست عاشق هست از معشوق دور