Соилӣ пурсед аз он шӯридаи ҳол

سائلی پرسید از آن شوریده حال

Гуфт агар номи маин зулҷалол

گفت اگر نام مهین ذوالجلال

Мешиносӣ бозгуӣ эй марди нек

می‌شناسی بازگوی ای مرد نیک

Гуфт нонаст ин бнтўон гуфт лек

گفت نان است این بنتوان گفت لیک

Мард гуфташ аҳмақӣ ва бе қарор

مرد گفتش احمقی و بی‌قرار

Кӣ буд номи маин нони шарми дор

کِی بوَد نام مهین نان، شرم دار

Гуфт дар қаҳти ншобўр эй аҷаб

گفت در قحط نشابور ای عجب

Мигзштми гуруснаи чли рӯзу шаб

می‌گذشتم گرسنه چل روز و شب

На шунӯдами ҳеҷ ҷои бонги намоз

نه شنودم هیچ جا بانگ نماز

На дарӣ бар ҳеҷ масҷид буд боз

نه دری بر هیچ مسجد بود باز

Ман бдонстм ки нони номи мҳинст

من بدانستم که نان نام مهینست

Нуқтаи ҷамъият ва бунёд дайнаст

نقطهٔ جمعیت و بنیاد دینست

Аз пай нон нестат чун саги қарор

از پی نان نیستت چون سگ قرار

Ҳақ чу ризқат медиҳад тўҳқи гузор

حق چو رزقت می‌دهد تو حق گزار

Ҳақ чу ризқат дод ва карт кард рост

حق چو رزقت داد و کارت کرد راست

Ту бихӯр ваз кас мапурс ин аз куҷост

تو بخور وز کس مپرس این از کجاست