Мрғкисти устодаи чусти афтодаи кор

مرغکیست استاده چست افتاده کار

Нест бар шохаш чу ҳар мурғии қарор

نیست بر شاخش چو هر مرغی قرار

Ҷумлаи шаб то буруз ӯ наъраи зан

جملهٔ شب تا بروز او نعره زن

Май дар овезад ба як пои хештан

می در آویزد به یک پا خویشتن

Ҷумлаи шаб беқарорӣ мекунад

جملهٔ شب بی قراری میکند

Нолаи хуши хуш ба зорӣ мекунад

نالهٔ خوش خوش به زاری میکند

Чун ҳамаи шаб бар наёяд кор ӯ

چون همه شب بر نیاید کار او

Хӯн чакад як қатра аз минқор ӯ

خون چکد یک قطره از منقار او

Чун равад як қатраи хӯн аз дили бурунаш

چون رود یک قطره خون از دل برونش

Дил чу дрёӣӣ шавад зон қатраи хунаш

دل چو دریائی شود زان قطره خونش

Шӯри азони як қатра дар дарё фитад

شور ازآن یک قطره در دریا فتد

Вотшӣ зон шӯр дар саҳро фитад

وآتشی زان شور در صحرا فتد

Пас дигар шаб бо сар кор ояд ӯ

پس دگر شب با سر کار آید او

Ҳамчунон дар нола зор ояд ӯ

همچنان در نالهٔ زار آید او

Чун на сар дорад на пои он кор ӯ

چون نه سر دارد نه پای آن کار او

Кӣ расад он нолҳои зор ӯ

کی رسد آن نالهای زار او

Тотро корӣ науфтад мрдўор

تاترا کاری نیفتد مردوار

Кӣ туоне нола кард аз дарди кор

کی توانی ناله کرد از درد کار