Исо Марям бамурдӣ бргзшт
عیسی مریم بمردی برگذشت
Дид ӯро маъбадӣ карда бдшт
دید او را معبدی کرده بدشت
Маъбадии зебоу миҳробии дарав
معبدی زیبا و محرابی درو
Сабзаи зории чашмаи обии дарав
سبزه زاری چشمهٔ آبی درو
Гуфт ҳон эй зоҳиди яздони параст
گفت هان ای زاهد یزدان پرست
Дарчӣ корӣ карда ӣнҷо нишаст
درچه کاری کردهٔ اینجا نشست
Гуфт умрии бргзшт эй номдор
گفت عمری برگذشت ای نامدار
То бтоът мегузорам рӯзгор
تا بطاعت میگذارم روزگار
Ҳоҷатӣ дорам дарин умри дароз
حاجتی دارم درین عمر دراز
Бар нмиорди худои корсоз
بر نمیآرد خدای کارساز
Гуфт чаҳ ҳоҷати ҳамеи хоҳии зи дӯст
گفت چه حاجت همی خواهی ز دوست
Гуфт як зарраи муҳаббат кон ӯст
گفت یک ذره محبت کان اوست
Исои он ҳоҷат барои ӯ бхўост
عیسی آن حاجت برای او بخواست
Пас бирафт ва ҳоҷаташ афтод рост
پس برفت و حاجتش افتاد راست
Баъд азон исо расед онҷоигоаҳ
بعد ازان عیسی رسید آنجایگاه
Дид он маъбади ниҳон дар хок ӯ
دید آن معبد نهان در خاک او
Хушк бӯда чашмаи обаши ҳама
خشک بوده چشمهٔ آبش همه
Пора пора гашта миҳробаши ҳама
پاره پاره گشته محرابش همه
Гуфт илоҳии равшанами гардону рост
گفت الهی روشنم گردان و راست
Кӯи кҷошди венаи харобӣ аз куҷост
کو کجاشد وین خرابی از کجاست
Гуфт инак бар сар кӯҳаст ӯ
گفت اینک بر سر کوهست او
Пой то сар кӯҳ андӯҳаст ӯ
پای تا سر کوه اندوهست او
Рафт исо бар сари кӯҳ эй аҷаб
رفت عیسی بر سر کوه ای عجب
Дид ӯро зард рӯйу хушки лаб
دید او را زرد روی و خشک لب
Дар таҳайюри мондау афсурдаи боз
در تحیر مانده و افسرده باز
Миндонстши Масеҳ аз мурдаи боз
میندانستش مسیح از مرده باز
Бар таниш ҳар мӯӣ бар дардӣ дигар
بر تنش هر موی بر دردی دگر
Ҳар замон бар рӯй ӯ гардӣ дигар
هر زمان بر روی او گردی دگر
Сарнигӯни дрхўну хоки афтода буд
سرنگون درخون و خاک افتاده بود
Ҳар дўчшмш дар муғоки афтода буд
هر دوچشمش در مغاک افتاده بود
Кард исои ҳам саломаши ҳам хитоб
کرد عیسی هم سلامش هم خطاب
На алейк омад азу ва на ҷавоб
نه علیک آمد ازو و نه جواب
Ҳақ таъолӣ гуфт бо исои броз
حق تعالی گفت با عیسی براز
Кони чунонӣ ин чунин шуд аз ниёз
کان چنانی این چنین شد از نیاز
Зарра аз дӯстӣ мехост ӯ
ذرهٔ از دوستی میخواست او
Чун бидодам аз ҳама бархест ӯ
چون بدادم از همه برخاست او
Аз вуҷӯди хеш нопарво бимонад
از وجود خویش ناپروا بماند
Маҳви гашт ва бесар ва бепо бимонад
محو گشت و بی سر و بی پا بماند
Гар зиёдат кардамӣ як зарраи ман
گر زیادت کردمی یک ذره من
Зарраи зарраи гаштии ин бе хештан
ذره ذره گشتی این بی خویشتن
Бо муҳаббати дрнгнҷди зарра
با محبّت درنگنجد ذرهٔ
Нест марди дӯстӣ ҳар ғарра
نیست مرد دوستی هر غرهٔ
Дар муҳаббат то ки ғайриӣ монадаст
در محبت تا که غیری ماندست
Дар даруни каъба дерӣ монадаст
در درون کعبه دیری ماندست
Чун намонад дар дил аз ағёри ном
چون نماند در دل از اغیار نام
Парда аз маҳбӯб бар хезади тамом
پرده از محبوب بر خیزد تمام