Ошиқӣ мерафт сӯии ҳаҷи магар

عاشقی میرفت سوی حج مگر

Шуд бар маъшӯқ бар азми сафар

شد بر معشوق بر عزم سفر

Гуфт инак дар сафар афтода ам

گفت اینک در سفر افتاده ام

Ҳарчӣ Фрмоӣии бҷон устода ам

هرچه فرمائی بجان استاده ام

Дар замони маъшӯқи он марди нижанд

در زمان معشوق آن مرد نژند

Ним хиштии сахт дар ошиқ фиканд

نیم خشتی سخت در عاشق فکند

Ҳамчу даряш аз замини бардошти мард

همچو دُرّیش از زمین برداشت مرد

Бӯса бар доду дарав сӯрох кард

بوسه بر داد و درو سوراخ کرد

Пас бгрдн дарфиканд онро биноз

پس بگردن درفکند آن را بناز

Менакард аз хештани як лаҳзаи боз

مینکرد از خویشتن یک لحظه باز

Ҳарки зу пурсед кин чист эй азиз

هرکه زو پرسید کاین چیست ای عزیز

Гуфт азин бешам чаҳ хоҳад буд низ

گفت ازین بیشم چه خواهد بود نیز

Дар ҳамаи олами бад-ӣни гирами қарор

در همه عالم بدین گیرم قرار

Кинам аз маъшӯқ омад ёдгор

کاینم از معشوق آمد یادگار

Ҳркро бўӣӣ расад аз сӯй ӯ

هرکرا بوئی رسد از سوی او

Ҳар ду олам чист хоки кӯй ӯ

هر دو عالم چیست خاک کوی او

Гар азуи роҳӣ буд сӯии ту боз

گر ازو راهی بود سوی تو باز

Ту азин давлат туоне кард ноз

تو ازین دولت توانی کرد ناز

Гар турои он роҳ гардад ошкор

گر ترا آن راه گردد آشکار

Ҳарчӣ ту гўӣӣ буд аз айни кор

هرچه تو گوئی بود از عین کار