Гашти пайдои як кабӯтари нозанин

گشت پیدا یک کبوتر نازنین

Рафт Мӯсоро ҳаме дар остин

رفت موسی را همی در آستین

Аз пасаш бозӣ даромад сарфароз

از پسش بازی درآمد سرفراز

Гуфт эй Мӯсои бмни даҳ сайди боз

گفت ای موسی بمن ده صید باز

Ризқ ман ӯст азмнши пинҳони мадор

رزق من اوست ازمنش پنهان مدار

Лутф кун рӯзии ман бо ман гузор

لطف کن روزی من با من گذار

Гашти ҳайрони Мӯсои умрони азин

گشت حیران موسی عمران ازین

Метавон шуд эй аҷаби ҳайрони азин

میتوان شد ای عجب حیران ازین

Гуфт ин якро амонам ҳосил аст

گفت این یک را امانم حاصل است

Вондгри як грснст ин мушкиласт

واندگر یک گرسنست این مشکلست

Зинҳорӣ пеши душман чун кунам

زینهاری پیش دشمن چون کنم

Ҳаст душмани гуруснаи ман чун кунам

هست دشمن گرسنه من چون کنم

Гуфт акнӯн ҳеҷ дигар боядат

گفت اکنون هیچ دیگر بایدت

Гӯштат ё ин кабӯтар боядат

گوشتت یا این کبوتر بایدت

Бози гуфтои гӯштӣ гар бошудам

باز گفتا گوشتی گر باشدم

Розӣам ба аз кабӯтар бошудам

راضیم به از کبوتر باشدم

Каз лакии хост аз паии меҳмони хеш

کز لکی خواست از پی مهمان خویش

То бабради пора аз рони хеш

تا ببرد پارهٔ از ران خویش

Боз чун гашт эй аҷаби воқифи зроз

باز چون گشت ای عجب واقف زراز

Шуд фириштаи сӯрату гуми гашти боз

شد فرشته صورت و گم گشت باز

Гуфт мо ҳар ду фиришта будҳоем

گفت ما هر دو فرشته بودهایم

То абад аз хӯрд ва хуфт осудҳоем

تا ابد از خورد و خفت آسودهایم

Лек моро ҳақ фиристод ин замон

لیک ما را حق فرستاد این زمان

То кунад маълуми аҳли осмон

تا کند معلوم اهل آسمان

Шафқати ту дромонти доштан

شفقت تو درامانت داشتن

Раҳмати ту дар диёнати доштан

رحمت تو در دیانت داشتن

Ҳркрои чашмии бшФқт боз шуд

هرکرا چشمی بشفقت باز شد

Дар ҳарими қурби соҳиб роз шуд

در حریم قرب صاحب راز شد

Афв омад мазҳабаш то буд ӯ

عفو آمد مذهبش تا بود او

Бе карами як дами нмиосўд ӯ

بی کرم یک دم نمیآسود او