Кард маҷнӯнӣ бгўрстон нишаст
کرد مجنونی بگورستان نشست
Мурдаро сар дар оварда бадаст
مردهٔ را سر در آورده بدست
Мӯӣ аз он сари поки брмикнди зуд
موی از آن سر پاک برمیکند زود
Дар миёни хок май афканди зуд
در میان خاک می افکند زود
Соилӣ гуфташ чаҳ миҷўӣии азин
سایلی گفتش چه میجوئی ازین
Гуфт эй ғофил чаро гўӣии чунин
گفت ای غافل چرا گوئی چنین
Май нгнҷидсти ин сар дар ҷаҳон
می نگنجیدست این سر در جهان
Лек мўӣӣ дар нагунҷад ин замон
لیک موئی در نگنجد این زمان
Ҳамчу гўӣӣ кардае гуми поу сар
همچو گوئی کرده ای گم پا و سر
Ин чаҳ саргардонӣаст эй бихбр
این چه سرگردانی است ای بیخبر
Бар канори ой аз ҳамаи кори ҷаҳон
بر کنار آی از همه کار جهان
Пеш аз он кат дар рубойанд аз миён
پیش از آن کت در ربایند از میان
Ҳеҷро чун пойдорӣ рӯй нест
هیچ را چون پایداری روی نیست
Душманӣу дӯстдорӣ рӯй нест
دشمنی و دوستداری روی نیست
Гӯиёи оси фалаки суд ва насуд
گوئیا آس فلک سود و نسود
Ҳарчӣ ҳаст эй ҷони ман буд ва набӯд
هرچه هست ای جان من بود و نبود
Рӯйро чун нест рӯй ӣнҷои бадан
روی را چون نیست روی اینجا بُدن
Фарқ набӯд зишт ё зебои бадан
فرق نبود زشت یا زیبا بُدن
Мӯиро чун нест дар бӯдани умед
موی را چون نیست در بودن امید
Пас кунун хоҳии сияҳи хоҳии сипед
پس کنون خواهی سیه خواهی سپید
Гар касе омад ба болои бозгашт
گر کسی آمد به بالا بازگشت
Қатраи дони кӯ ба дарёи бозгашт
قطرهٔ دان کو به دریا بازگشت
Ғам махӯргар ханда зад барқӣу мард
غم مخور گر خنده زد برقی و مرد
Шабнамӣ афтод дар ғарқ ва бамурд
شبنمی افتاد در غرق و بمرد
Кору бори олами ҳис ҳеҷ нест
کار و بار عالم حس هیچ نیست
То тавон кушед зар , мис ҳеҷ нест
تا توان کوشید زر، مس هیچ نیست
Зиндагии олами ҳиси олимӣ
زندگی عالم حس عالمی
Ҳаст дар ҷанби ҳақиқати як дамӣ
هست در جنب حقیقت یک دمی
Ҳарчӣ он як лаҳза бошад хубу зишт
هرچه آن یک لحظه باشد خوب و زشت
Ман нахоҳамгар ҳама бошад биҳишт
من نخواهم گر همه باشد بهشت