Он яке девона ҳайрон мешитофт

آن یکی دیوانه حیران میشتافت

Калла дар роҳи гӯристони бёФт

کلهٔ در راه گورستان بیافت

Кард пурхок ва наҳуфташ бар замин

کرد پرخاک و نهفتش بر زمین

Он яке гуфташ чаро кардӣ чунин

آن یکی گفتش چرا کردی چنین

Гуфт маҷнӯнаш ки эй аз кори давр

گفت مجنونش که ای از کار دور

Бӯдааст ин каллаи пари боди ғурур

بوده است این کله پر باد غرور

Мекунам пурхоки ин сар то магар

میکنم پرخاک این سر تا مگر

Чун дар омад хок бод ояд ба дар

چون در آمد خاک باد آید به در

Гарчи сар бар осмони дорӣ кунун

گرچه سر بر آسمان داری کنون

Дар замин чун осмони гардии нигун

در زمین چون آسمان گردی نگون

Кору бори ту дар ин олам буд

کار و بار تو در این عالم بود

Чун ту рафтӣ он ҳамаи мотам буд

چون تو رفتی آن همه ماتم بود

Нест онҷои ҷузи фаноро ҳеҷ рӯй

نیست آنجا جز فنا را هیچ روی

Зонкаҳи онҷо дар нагунҷад ҳеҷ мӯӣ

زآنکه آنجا در نگنجد هیچ موی