Гуфт вақти ҳалқи халқӣ дар ҳиҷоз

گفت وقت حلق خلقی در حجاز

Баҳри суннат мӯӣ мекарданд боз

بهر سنت موی میکردند باز

Аз яке пурсед он маҷнӯни роҳ

از یکی پرسید آن مجنون راه

Каз чаҳ андозед мӯии аинҷоигоаҳ

کز چه اندازید موی اینجایگاه

Гуфт мӯӣ афкандани ӣнҷо суннат аст

گفت موی افکندن اینجا سنت است

Тарки ин суннати далел меҳнат аст

ترک این سنت دلیل محنت است

Чун шунӯди алқсаҳи он девонаи роз

چون شنود القصه آن دیوانه راز

Гуфт эй муштии гадоӣ бе ниёз

گفت ای مشتی گدای بی نیاز

Ҳалқаи саргар суннатӣ омад на хирад

حلقه سر گر سنتی آمد نه خرد

Пас фариза риш мебояд стрд

پس فریضه ریش میباید سترد

Зонка дар риши ту чандон бод ҳаст

زانکه در ریش تو چندان باد هست

Кони балои сад дил озод ҳаст

کان بلای صد دل آزاد هست

Зин чаҳ гуфтам бар шумо сад миннат аст

زین چه گفتم بر شما صد منّت است

Кин фаризаи беҳтар аз сад суннат аст

کاین فریضه بهتر از صد سنت است

Кор кун чун вақти карт ин дамаст

کار کن چون وقت کارت این دمست

Зонкаҳи ин як дами туро сад оламаст

زآنکه این یک دم ترا صد عالمست

Токӣ аз хоби ҳаваси бедори шӯ

تاکی از خواب هوس بیدار شو

Ҳамчуи бедорони дайн дар кори шӯ

همچو بیداران دین در کار شو

Гар нахоҳӣ кишт кард имрӯзи ту

گر نخواهی کشت کرد امروز تو

Чун кунӣ фардои миёни сӯзи ту

چون کنی فردا میان سوز تو