Ибни адҳам чун адо кардӣ намоз

ابن ادهم چون ادا کردی نماز

Даст биниҳодӣ ба рӯй хеши боз

دست بنهادی به روی خویش باز

Рӯй гуфтӣ ман бапушам аз хатар

روی گفتی من بپوشم از خطر

Тоб рӯем боз натавон зад магар

تاب رویم باز نتوان زد مگر

Зонкаҳ медонам ки даст бе ниёз

زآنکه میدانم که دست بی نیاز

Боз хоҳад зад ба рӯй ман намоз

باز خواهد زد به روی من نماز