Рафт он ғофили сӯии масҷиди фароз

رفت آن غافل سوی مسجد فراز

То касе дам зад бипардохт аз намоз

تا کسی دم زد بپرداخت از نماز

На суҷудӣ кард лоиқ на рукӯъ

نه سجودی کرد لایق نه رکوع

Хост каз масҷид кунад азми руҷӯъ

خواست کز مسجد کند عزم رجوع

Буд дар масҷиди яке маҷнӯни маст

بود در مسجد یکی مجنون مست

Бодилии пари шӯр ва бо сангии бадаст

بادلی پر شور و با سنگی بدست

Мардро гуфто ки ҳин эй ҳилаи ҷӯй

مرد را گفتا که هین ای حیله جوی

Ин намози ӣнҷо кро кардӣ бигӯӣ

این نماز اینجا کرا کردی بگوی

Гуфт он коҳили намозаш кин намоз

گفت آن کاهل نمازش کاین نماز

Кардам аз баҳри худоӣ бе ниёз

کردم از بهر خدای بی نیاز

Мард маҷнӯн гуфт аз он гӯям ҳаме

مرد مجنون گفت از آن گویم همی

Венаи нишон аз ту аз он ҷӯям ҳаме

وین نشان از تو از آن جویم همی

Кин намоз аз баҳри ҳақ гар карда Эй

کاین نماز از بهر حق گر کرده ای

Бас ки ин сангами ту бар сари хӯрда Эй

بس که این سنگم تو بر سر خورده ای

Марди гуфтои рӯзи баси бегоҳ буд

مرد گفتا روز بس بیگاه بود

Зон намози ман чунин кӯтоҳ буд

زان نماز من چنین کوتاه بود

Нестат як зарраи огоҳии зи хеш

نیستت یک ذره آگاهی ز خویش

Душмани хешӣ чаҳ миҷўӣии зи хеш

دشمن خویشی چه میجوئی ز خویش

Халқи куштан бар аҷал натавон ниҳод

خلق کشتن بر اجل نتوان نهاد

Ин амали ҷуз бар амл натавон ниҳод

این عمل جز بر امل نتوان نهاد

Чун амл бисёр ва чун умр андакаст

چون امل بسیار و چون عمر اندکست

Гар басӣ андак шавад кам чаҳ шикаст

گر بسی اندک شود کم چه شکست

Ҳафта монадасту боқии рафтаи умр

هفتهٔ ماندست و باقی رفته عمر

Ту чаҳ хоҳӣ кард ин як ҳафтаи умр

تو چه خواهی کرد این یک هفته عمر

Дар чунин умрӣ ки беш аз барқ нест

در چنین عمری که بیش از برق نیست

Гар бихандигар бгриӣ фарқ нест

گر بخندی گر بگریی فرق نیست

Умр чун бигузашт агар шер омадӣ

عمر چون بگذشت اگر شیر آمدی

Аз сари як мӯӣ дар зер омадӣ

از سر یک موی در زیر آمدی