Дар раҳе мерафт баси зебои занӣ

در رهی میرفت بس زیبا زنی

Дид мардии чашми зан чун раҳзанӣ

دید مردی چشم زن چون رهزنی

Чашми зан дар чашми захмӣ раҳ задаш

چشم زن در چشم زخمی ره زدش

Тири мижгони бурҷгар ногуҳ задаш

تیر مژگان برجگر ناگه زدش

Зан равон шуд мард бар пай шуд равон

زن روان شد مرد بر پی شد روان

Зан нигаҳ кард аз пас ва гуфт эй ҷавон

زن نگه کرد از پس و گفت ای جوان

Чист ҳолат гуфт чашми раҳзанат

چیست حالت گفت چشم رهزنت

Зад раҳам чун чашм гуфтам равшанат

زد رهم چون چشم گفتم روشنت

Зан барандохт он замон аз рухи ниқоб

زن برانداخت آن زمان از رخ نقاب

То бидид он чеҳра чун офтоб

تا بدید آن چهرهٔ چون آفتاب

Мард шуд куллӣ зи дасти онҷоигоаҳ

مرد شد کلی ز دست آنجایگاه

Ҷузви ҷузваши гашти масти онҷоигоаҳ

جزو جزوش گشت مست آنجایگاه

Зан чу охир дар сарой хеш шуд

زن چو آخر در سرای خویش شد

Ошиқаш бар дар ҳол андеш шуд

عاشقش بر در حال اندیش شد

Оқибати сангӣ дар андохт аз ғурур

عاقبت سنگی در انداخت از غرور

Зан бурун омад ки эй шӯридаи давр

زن برون آمد که ای شوریده دور

Рӯи сари худ гир эй саргаштаи рой

رو سر خود گیر ای سرگشته رای

То нбрндти сари аҳли ин сарой

تا نبرندت سر اهل این سرای

Мард гуфташ чун нмибўдии маро

مرد گفتش چون نمیبودی مرا

Рӯй аз баҳр чаҳ бинмудӣ маро

روی از بهر چه بنمودی مرا

Гуфт алҳақ дӯст медорам басӣ

گفت الحق دوست میدارم بسی

Ин ки доим дӯстам дорад касе

این که دایم دوستم دارد کسی

Чун баннои дӯстӣ муҳкам кунӣ

چون بنای دوستی محکم کنی

Хештанро дрҳрм муҳаррам кунӣ

خویشتن را درحرم محرم کنی

То чу даврони фанои ту буд

تا چو دوران فنای تو بود

Дӯстат бе ту биҷои ту буд

دوستت بی تو بجای تو بود