Шуд магари маъшӯқи тӯсии нотавон

شد مگر معشوق طوسی ناتوان

Дар иёдат рафт пешаши як ҷавон

در عیادت رفت پیشش یک جوان

Фотиҳа оғоз кард онҷоигоаҳ

فاتحه آغاز کرد آنجایگاه

То дамад бодӣ барон маҷнӯни роҳ

تا دمد بادی بران مجنون راه

Гуфт агар додам бихоҳӣ дод ту

گفت اگر دادم بخواهی داد تو

Чун бихонӣ бар ҳақ афкан дод ту

چون بخوانی بر حق افکن داد تو

Ҳеҷ дархур нест ин дарвеш ро

هیچ درخور نیست این درویش را

Ҷумла ӯро боядам на хеш ро

جمله او را بایدم نه خویش را

Ҳарчӣ ҳаст ва буд хоҳад буд низ

هرچه هست و بود خواهد بود نیز

Ҳаст ӯрои ҷумлаи зебоу азиз

هست اورا جمله زیبا و عزیز

Нақд буд онҷои ҳамаи чизе валек

نقد بود آنجا همه چیزی ولیک

Бандагӣ ва зл мебоист нек

بندگی و ذل میبایست نیک

Лоҷарам дар қолаб одам дамид

لاجرم در قالب آدم دمید

Бандагии родр худовандӣ кашид

بندگی رادر خداوندی کشید

Шӯр дар бозори олами аўФкнд

شور در بازار عالم اوفکند

Ҷумлаи офоқ дар ҳам аўФкнд

جملهٔ‌آفاق در هم اوفکند

Сад ҷаҳони бади пари худовандии бзўр

صد جهان بد پر خداوندی بزور

Аз ҷаҳон бандагӣ бархест шӯр

از جهان بندگی برخاست شور