Юсуфи садиқ дар зиндони шоҳ

یوسف صدیق در زندان شاه

Дид рӯҳи алқудсро онҷоигоаҳ

دید روح القدس را آنجایگاه

Гуфт эй сари тоқдми ҷони нафис

گفت ای سر تاقدم جان نفیس

Дар чаҳ кории ту дроинҷои хасис

در چه کاری تو دراینجای خسیس

Дар миёни осӣон чун омадӣ

در میان عاصیان چون آمدی

Каз канори сидра берун омадӣ

کز کنار سدره بیرون آمدی

Гуфт пешати омадам эй раҳнамоӣ

گفت پیشت آمدم ای رهنمای

То бигӯям ман ки мегуяд худоӣ

تا بگویم من که میگوید خدای

Ту чаҳ бад дидӣ зи мо кин ҷойгоҳ

تو چه بد دیدی ز ما کاین جایگاه

Ҷуста аз мо бғири мо паноҳ

جستهٔ از ما بغیر ما پناه

Мардро хондӣ чаҳ хоҳад буд низ

مرد را خواندی چه خواهد بود نیز

То баради пайғоми ту сӯии азиз

تا برد پیغام تو سوی عزیز

Чун бўддри кори раби алъзаҳи ёр

چون بوددر کار رب العزه یار

Кӣ кушояд аз азизи Мисри кор

کی گشاید از عزیز مصر کار

Кӣ азиз Миср донад кори ту

کی عزیز مصر داند کار تو

Бас буд чун ман азизии ёри ту

بس بود چون من عزیزی یار تو

Ёри ту чун ман азизии корсоз

یار تو چون من عزیزی کارساز

Бо азизии он чунон гўӣии ту роз

با عزیزی آن چنان گوئی تو راز

Дар итоби инат агар ман чанд сол

در عتاب اینت اگر من چند سال

Ҳабс накунам на худоем зулҷалол

حبس نکنم نه خدایم ذوالجلال

Нози маъшӯқон агар оташ буд

ناز معشوقان اگر آتش بود

Ту бҷон мекаш ки нозии хуш буд

تو بجان میکش که نازی خوش بود