Чун Сикандар бо ҳаким ва бо хФир

چون سکندر با حکیم و با خفیر

Монад андари ғори торикии асир

ماند اندر غار تاریکی اسیر

Ҳечкас албата раҳ нашнохт боз

هیچکس البته ره نشناخت باز

Ҷумла дармонданд ва шуд кории дароз

جمله درماندند و شد کاری دراز

Муттафиқи гаштанди охири сари басар

متفق گشتند آخر سر بسر

То харӣ дар пеш бошад роҳбар

تا خری در پیش باشد راهبر

Пеш дар карданд хар то роҳи барад

پیش در کردند خر تا راه برد

Ҷумларо зонҷо ба лашгаргоҳи барад

جمله را زآنجا به لشگرگاه برد

эй аҷаби эшон ҳикмони ҷаҳон

ای عجب ایشان حیکمان جهان

Бо хабар аз сари пайдоу ниҳон

با خبر از سر پیدا و نهان

Дар чунон раҳ роҳбарашон шуд харӣ

در چنان ره راهبرشان شد خری

То ба ҳикмат лоф назанад дайгарӣ

تا به حکمت لاف نزند دیگری

Чун намӯд он қавмро асрори хеш

چون نمود آن قوم را اسرار خویش

Гуфт эй бе ҳосилони кори хеш

گفت ای بی حاصلان کار خویش

Гарчи ҳар як марди пеши андеш буд

گرچه هر یک مرد پیش اندیش بود

Аз шумо бории харӣ дар пеш буд

از شما باری خری در پیش بود

Чун харӣ аз оқилони афзӯн буд

چون خری از عاقلان افزون بود

Дигаронро кордонӣ чун буд

دیگران را کاردانی چون بود

Ақл агар ҷоҳил буд ҷонати барад

عقل اگر جاهل بود جانت برد

Вари такаббури оради имонати барад

ور تکبر آرد ایمانت برد

Ақли он беҳтар ки фармон бар шавад

عقل آن بهتر که فرمان بر شود

Варнагар комил шавад кофар шавад

ورنه گر کامل شود کافر شود