Балъамии кӯи марди аҳди хеш буд
بلعمی کو مرد عهد خویش بود
Чорсди солаши ибодат беш буд
چارصد سالش عبادت بیش بود
Карда буд ӯ чори сад пораи китоб
کرده بود او چار صد پاره کتاب
Ҷумла дар тавҳид ва дар рафъи ҳиҷоб
جمله در توحید و در رفع حجاب
Чорсди рӯзу шабаш дар як суҷуд
چارصد روز و شبش در یک سجود
Ғарқа карда буд дарёии вуҷӯд
غرقه کرده بود دریای وجود
Як шаб аз шабҳо шабии баси саҳмгин
یک شب از شبها شبی بس سهمگین
Рӯй худ бардошт аз хоки замин
روی خود برداشت از خاک زمین
Сад далели нафии сонеъ беш гуфт
صد دلیل نفی صانع بیش گفت
Шамъи гардунро худоӣ хеш гуфт
شمع گردون را خدای خویش گفت
Рӯй хеш оварад сӯии офтоб
روی خویش آورد سوی آفتاب
Саҷда кардаш сори клби ман клоб
سجده کردش صار کلب من کلاب
Ақл чун аз ҳад имкон бугзарад
عقل چون از حد امکان بگذرد
Балъамӣ гардад зоймон бугзарад
بلعمی گردد زایمان بگذرد
Ақл дар ҳади саломат боядат
عقل در حد سلامت بایدت
Фориғ аз мадҳу маломат боядат
فارغ از مدح و ملامت بایدت
Гртўи ақл сода меёбӣ зи хеш
گرتو عقل ساده مییابی ز خویش
Аз чунон сад ақли дами бурӣда беш
از چنان صد عقل دم بریده بیش
Гарчи ақлат сода бошад бе низом
گرچه عقلت ساده باشد بی نظام
Лек мақсӯд ту гирданд тамом
لیک مقصود تو گرداند تمام
Давртар бошад чунин ақл аз хатар
دورتر باشد چنین عقل از خطر
Ваии аҷаб мақсӯд ёбад зӯдтар
وی عجب مقصود یابد زودتر