Буд перии оҷизу ҳайрон шуда
بود پیری عاجز و حیران شده
Сахт кӯш чархи саргардон шуда
سخت کوش چرخ سرگردان شده
Дасти танагӣ поймолаш карда буд
دست تنگی پایمالش کرده بود
Гурги перӣ дар ҷуволаш карда буд
گرگ پیری در جوالش کرده بود
Буд нолони ҳамчуи чангии зи изтироб
بود نالان همچو چنگی ز اضطراب
Пеша ӯ аз ҳама нақулӣ рубоб
پیشهٔ او از همه نقلی رباب
На яке бонг рубобаш мехарид
نه یکی بانگ ربابش میخرید
На касе нон савобаш мехарид
نه کسی نان ثوابش میخرید
Гуруснаи монда на хӯрдӣ ва на хоб
گرسنه مانده نه خوردی و نه خواب
Бараҳнаи монда на ноне ва на об
برهنه مانده نه نانی و نه آب
Чун набӯдаш ҳеҷ рӯй аз ҳеҷ сӯй
چون نبودش هیچ روی از هیچ سوی
Барграфт охири рубоб ва шуд бкўӣ
برگرفت آخر رباب و شد بکوی
Масҷидӣ буд аз ҳама навъе хароб
مسجدی بود از همه نوعی خراب
Рафт онҷоу бузади лухтии рубоб
رفت آنجا و بزد لختی رباب
Рухи бқблаҳи захмаро бар кор кард
رخ بقبله زخمه را بر کار کرد
Пас сурӯдӣ низ бо он ёр кард
پس سرودی نیز با آن یار کرد
Чун бузади лухтии рубоби он биқрор
چون بزد لختی رباب آن بیقرار
Гуфт ё раб ман надонам ҳеҷ кор
گفت یا رب من ندانم هیچ کار
Ин чаҳ мидонстми он оўрдмт
این چه میدانستم آن آوردمت
Хуши самоъӣ бо миёни оўрдмт
خوش سماعی با میان آوردمت
Оҷизами перами заъифам бе касам
عاجزم پیرم ضعیفم بی کسم
Чун надорам ҳеҷ нони ҷон май бисми
چون ندارم هیچ نان جان می بسم
На касам мехонд аз баҳри рубоб
نه کسم میخواند از بهر رباب
На касам нон медиҳад баҳри савоб
نه کسم نان میدهد بهر ثواب
Ман чу кардам он худ бар ту нисор
من چو کردم آن خود بر تو نثار
Ту карӣмӣ низ он худ биор
تو کریمی نیز آن خود بیار
Дар ҳама дунё надорам ҳеҷ чиз
در همه دنیا ندارم هیچ چیز
Ройгон машну самоъи ман ту низ
رایگان مشنو سماع من تو نیز
Кори ман омода кун якборагӣ
کار من آماده کن یکبارگی
То рҳоӣӣ ёбам аз ғмхўоргӣ
تا رهائی یابم از غمخوارگی
Чун зи баси гуфтани дилаш дар тоб шуд
چون ز بس گفتن دلش در تاب شد
Ҳам дарон масҷиди хушӣ дрхўоб шуд
هم دران مسجد خوشی درخواب شد
Суфиёни бўсъиди он пери роҳ
صوفیان بوسعید آن پیر راه
Гурусна буданд ҷумла чанд гоҳ
گرسنه بودند جمله چند گاه
Чашм дар раҳ то футуҳии дррсд
چشم در ره تا فتوحی دررسد
Қӯти тани қӯти рӯҳӣ дар расад
قوت تن قوت روحی در رسد
Оқибат мардӣ даромад бо хабар
عاقبت مردی درآمد با خبر
Пеш шайх оварад сад динори зар
پیش شیخ آورد صد دینار زر
Бӯса дод ва гуфт асҳоб турост
بوسه داد و گفت اصحاب تراست
То кнндомрўзи ваҷҳи суфраи рост
تا کنندامروز وجه سفره راست
Шуд дили асҳоб алҳақ хуш азон
شد دل اصحاب الحق خوش ازان
Рӯишони бФрўхт чун оташи азон
رویشان بفروخت چون آتش ازآن
Шайхи он зар дод ходимро ва гуфт
شیخ آن زر داد خادم را و گفت
Дар фалони масҷиди яке перӣ бихуфт
در فلان مسجد یکی پیری بخفت
Бо рубобии зери сар перӣ накӯаст
با ربابی زیر سر پیری نکوست
Ин зар ӯро даҳ ки ин зар он ӯст
این زر او را ده که این زر آن اوست
Рафт ходими баради зари дарвеш ро
رفت خادم برد زر درویش را
Гуруснаи бгзошти қавми хеш ро
گرسنه بگذاشت قوم خویش را
Он ҳамаи зар чун бидид он пери зор
آن همه زر چون بدید آن پیر زار
Сар бхок оварад ва гуфт эй кирдигор
سر بخاک آورد و گفت ای کردگار
Аз карами некӯ ғнимӣ мекунӣ
از کرم نیکو غنیمی میکنی
Бо чу ман хокӣ карӣмӣ мекунӣ
با چو من خاکی کریمی میکنی
Баъд аз инам гар наёрад марги хоб
بعد از اینم گر نیارد مرگ خواب
Ҷумла аз баҳр ту хоҳам зад рубоб
جمله از بهر تو خواهم زد رباب
Мешиносӣ қадари устодони ту нек
میشناسی قدر استادان تو نیک
Ҳечкас мисли ту нашносад валек
هیچکس مثل تو نشناسد ولیک
Чун ту худ бстўдаҳ чаҳ стоимт
چون تو خود بستودهٔ چه ستایمت
Лек чун зар бирасадам бози оимт
لیک چون زر برسدم باز آیمت
Ҳар кро дар ақли нуқсони аўФтд
هر کرا در عقل نقصان اوفتد
Кор ӯ фии алҷмлаҳи осони аўФтд
کار او فی الجمله آسان اوفتد
Лоҷарами девонаро гарчи хатост
لاجرم دیوانه را گرچه خطاست
Ҳарчӣ мегуяд бгстохӣ равост
هرچه میگوید بگستاخی رواست
Хайру шар чун ҷумла зинҷо меравад
خیر و شر چون جمله زینجا میرود
Навҳаи девона зебо меравад
نوحهٔ دیوانه زیبا میرود