Дар шабӣ каз меғ шуд олами сиёҳ

در شبی کز میغ شد عالم سیاه

Буд маҷнӯнӣ дар афтода ба роҳ

بود مجنونی در افتاده به راه

Дар биёбоне миёни раъду барқ

در بیابانی میان رعد و برق

Карда барқаши сӯхтаи боронаши ғарқ

کرده برقش سوخته بارانش غرق

Дидаи пурхӯн роҳ мебурид сахт

دیده پرخون راه میبرید سخت

Бодилии пар бим метарсид сахт

بادلی پر بیم میترسید سخت

Ҳотифяш овоз дод аз қаъри ҷон

هاتفیش آواز داد از قعر جان

Гуфт ҳақ бо тест кам тарс эй ҷавон

گفت حق با تست کم ترس ای جوان

Гуфт пасгар мебибояд гуфт рост

گفت پس گر می بباید گفت راست

Ман азони тарсам ки то боман чарост

من ازآن ترسم که تا بامن چراست

Ман чунин аз бим ӯ тарснда ам

من چنین از بیم او ترسنده ام

Ҳарчӣ хоҳад гӯ бикун то зинда ам

هرچه خواهد گو بکن تا زنده ام

Чун бимирами сахти гирами доманаш

چون بمیرم سخت گیرم دامنش

Бӯ ки охир дил бисӯзад брмнш

بو که آخر دل بسوزد برمنش

Ҳаркии зини як зарра оташ бошадаш

هرکه زین یک ذره آتش باشدش

Навҳаи девонагон хуш бошадаш

نوحهٔ دیوانگان خوش باشدش

Зонкаҳи кори ҷумлаи шани дили додгист

زآنکه کار جمله شان دل دادگیست

Срнгўнсорӣ ва кор афтодагӣаст

سرنگونساری و کار افتادگیست

Ҳарчӣ мебенанд хобӣ беш нест

هرچه میبینند خوابی بیش نیست

Халқи оламашони саробӣ беш нест

خلق عالمشان سرابی بیش نیست

Олимии пари шӯру фарёди омада

عالمی پر شور و فریاد آمده

Ҷумла ҳамчун дбаҳи пари боди омада

جمله همچون دبه پر باد آمده