Гашти як рӯз аз Аёзи нозанин

گشت یک روز از ایاز نازنین

Дар миёни ҷамъи султони хашмгин

در میان جمع سلطان خشمگین

Хонд пеши худ ҳасанро шаҳриёр

خواند پیش خود حسن را شهریار

Гуфт азин пас бо Аёзам нест кор

گفت ازین پس با ایازم نیست کار

Ҷон ман меҷӯшад аз вай чун кунам

جان من میجوشد از وی چون کنم

Тахти бандаш бар нуҳум ё хӯн кунам

تخت بندش بر نهم یا خون کنم

ё кунам озодашу сар дар даҳум

یا کنم آزادش و سر در دهم

ё баронам аз дараш сар бар нуҳум

یا برانم از درش سر بر نهم

Ҳарчӣ ӯрои сахт тар ояд зи ман

هرچه اورا سخت تر آید ز من

Ин дамаши бишк басар ояд зи ман

این دمش بیشک بسر آید ز من

Чун вазираш дид алҳақ сахт кӯш

چون وزیرش دید الحق سخت کوش

Гуфт бошад сахттар чизеи фуруш

گفت باشد سخت تر چیزی فروش

Он сухан аз ваии хуши омадаи шоҳ ро

آن سخن از وی خوش آمده شاه را

Гуфт бифурӯшед ин гумроҳ ро

گفت بفروشید این گمراه را

Чун сӯии бозори бурдандаши давон

چون سوی بازار بردندش دوان

Шуд харидор аз ҳамаи сўӣии равон

شد خریدار از همه سوئی روان

Оқибат бихаред мардии номдор

عاقبت بخرید مردی نامدار

Он саман барро бдинории ҳазор

آن سمن بر را بدیناری هزار

Чун барин бигузашт охири чндрўз

چون برین بگذشت آخر چندروز

Шуд пушаймони хусрав гетӣ фурӯз

شد پشیمان خسرو گیتی فروز

Хоҷаи рогФтои Аёзамро биор

خواجه راگفتا ایازم را بیار

Хоҷа омад бо Аёзи шаҳриёр

خواجه آمد با ایاز شهریار

Чун бидид аз даври султон рӯй ӯ

چون بدید از دور سلطان روی او

Дид ҷонро мӯии як як мӯӣ ӯ

دید جان را موی یک یک موی او

Шуд хаҷал аз карда худ шаҳриёр

شد خجل از کردهٔ خود شهریار

Ашк бар рӯйиш равон шуд сад ҳазор

اشک بر رویش روان شد صد هزار

Мардро гуфто ки будӣ ту палид

مرد را گفتا که بودی تو پلید

То Аёзамро тавонистӣ харид

تا ایازم را توانستی خرید

Ту надонистӣ ки ҳар ноаҳлу аҳл

تو ندانستی که هر نااهل و اهل

Кӣ хиради маъшӯқи шоҳонро зи ҷаҳл

کی خرد معشوق شاهان را ز جهل

ӯ сазои он буд каз захми теғ

او سزای آن بود کز زخم تیغ

Хӯни бризндши бзории бидриғ

خون بریزندش بزاری بیدریغ

Дар сухан омад Аёзи номдор

در سخن آمد ایاز نامدار

Дар миён гиря гуфт эй шаҳриёр

در میان گریه گفت ای شهریار

Ҳарки ӯ маъшӯқро хоҳад харид

هرکه او معشوق را خواهد خرید

Май бибояд азтн ӯ сар бурид

می بباید ازتن او سر برید

Ҳарки ӯ маъшӯқро хоҳад фурухт

هرکه او معشوق را خواهد فروخت

Шарҳи даҳ ин ҳама ки ҷон ман бсухт

شرح ده این همه که جان من بسوخت

Чун хариданро сзоӣии хӯн буд

چون خریدن را سزائی خون بود

Гар касе бифурӯшад ӯ худ чун буд

گر کسی بفروشد او خود چون بود

Ошиқӣ бояд бмънии подшоҳ

عاشقی باید بمعنی پادشاه

То тавонад дошт маъшӯқии нигоҳ

تا تواند داشت معشوقی نگاه

Каъбаи кони хос ушшоқ омадаст

کعبهٔ کان خاص عشاق آمدست

Аз ду олами марди он тоқ омадаст

از دو عالم مرد آن طاق آمدست

Каъбае конҷои тавофи ҷон буд

کعبه‌ای کانجا طواف جان بود

Ҳаркасиро кӣ маҳали он буд

هرکسی را کی محل آن بود

Минтрсии ту ки чун набӯд маҳал

مینترسی تو که چون نبود محل

Ҳашт фурдуаст ниҳанд андари бағал

هشت فردوست نهند اندر بغل

Гар набӯдӣ нури дил дар пеши кор

گر نبودی نور دل در پیش کار

Ҳашт ҷинатро набӯдӣ кору бор

هشت جنت را نبودی کار و بار

Зиндагии дили зи ишқи ҷон буд

زندگی دل ز عشق جان بود

Ишқи ҷон аз ғамзаи ҷонон буд

عشق جان از غمزهٔ جانان بود

Ҳарчӣ азҷонон бъошқ мерасад

هرچه ازجانان بعاشق میرسد

Гар ҳама куфраст лоиқ мерасад

گر همه کفرست لایق میرسد