Бар сари гӯрии магар буҳлул хуфт

بر سر گوری مگر بهلول خفت

Ҳамчунон хуфта аз онҷо менарафт

همچنان خفته از آنجا مینرفت

Он яке гуфташ ки бархез эй писар

آن یکی گفتش که برخیز ای پسر

Чанд хоҳӣ хуфт ӣнҷо бе хабар

چند خواهی خفت اینجا بی خبر

Гуфт буҳлулаш ки ман онгаҳ рӯм

گفت بهلولش که من آنگه روم

Кин ҳамаи савганд аз вай бишинавам

کاین همه سوگند از وی بشنوم

Гуфт чаҳ савганд бо ман бози гӯй

گفت چه سوگند با من باز گوی

Гуфт шуд ин мурда бо ман рози гӯй

گفت شد این مرده با من راز گوی

Мехӯрд савганд ва мегуяд броз

میخورد سوگند و میگوید براز

Ман нахоҳам кард хок аз хеши боз

من نخواهم کرد خاک از خویش باز

То ҳамаи халқи ҷаҳонро тан ба тан

تا همه خلق جهان را تن به تن

Дар нхўобонми бхўн чун хештан

در نخوابانم بخون چون خویشتن