Он яке девонаро аз аҳли роз
آن یکی دیوانه را از اهل راز
Гашти вақти назъ ҷон кандан дароз
گشت وقت نزع جان کندن دراز
Аз сар беқӯтӣу изтирор
از سر بی قوتی و اضطرار
Ҳамчуи абрӣ хӯн фишон бигирист зор
همچو ابری خون فشان بگریست زار
Гуфт чун ҷон эй худо оварда
گفت چون جان ای خدا آوردهٔ
Чун ҳамеи барадӣ чаро оварда
چون همی بردی چرا آوردهٔ
Гар набӯдӣ ҷони ман бар сўдмӣ
گر نبودی جان من بر سودمی
Зини ҳама ҷон кандан эмин будамӣ
زین همه جان کندن ایمن بودمی
На маро аз зистани мурдани бадӣ
نه مرا از زیستن مردن بدی
На туро овардану бурдани бадӣ
نه ترا آوردن و بردن بدی
Кошкӣ ранҷ шуд омад нестӣ
کاشکی رنج شد آمد نیستی
Гар шуд омад нестии бади нестӣ
گر شد آمد نیستی بد نیستی
Чун туро маргасту оташи пеш дар
چون ترا مرگست و آتش پیش در
Зулм то чанде кунӣ зини бештар
ظلم تا چندی کنی زین بیشتر
Марг гўӣӣ нест ҷонатро тамом
مرگ گوئی نیست جانت را تمام
Котшиш аз зулм дар бояд мудом
کاتشیش از ظلم در باید مدام