Мустафо гуфтаст ҷамъӣ аз малик

مصطفی گفته‌ست جمعی از ملک

намефурӯ оянд ҳар рӯз аз фалак

می فرو آیند هر روز از فلک

Гирди мигрднд бар рӯй замин

گرد میگردند بر روی زمین

То куҷои бенанди ҷамъии аҳли дайн

تا کجا بینند جمعی اهل دین

Каз худои хеши мигўинди боз

کز خدای خویش میگویند باز

Саф зананд он қавми гирди аҳли роз

صف زنند آن قوم گرد اهل راز

Хештанро вақфи он манзил кунанд

خویشتن را وقف آن منزل کنند

Зон сухани мақсӯди худ ҳосил кунанд

زان سخن مقصود خود حاصل کنند

Гарчи дар маънии ним аз аҳли роз

گرچه در معنی نیم از اهل راز

Гуфтаам бории зи аҳли рози боз

گفته ام باری ز اهل راز باز

Ҷумла аз ҳақ гӯям ва аз кор ӯ

جمله از حق گویم و از کار او

То млоик бишинаванд асрор ӯ

تا ملایک بشنوند اسرار او

Чун дарин асрори бенандами мудом

چون درین اسرار بینندم مدام

Қиссаи гӯй ҳақ ниҳандам бўкаҳи ном

قصه گوی حق نهندم بوکه نام