Хошаҳи рӯбӣ буд саргардони роҳ

خاشه روبی بود سرگردان راه

Хошаҳи мирФтии ҳама дар кӯии шоҳ

خاشه میرفتی همه در کوی شاه

Соилӣ пурсед азуи к-эии пурҳавас

سایلی پرسید ازو کای پرهوس

Хошаҳ чун дар кӯии шаҳи рӯбӣу бас

خاشه چون در کوی شه روبی و بس

Гуфт то халқони бдонндми ҳама

گفت تا خلقان بدانندم همه

Хошаҳи рўби шоҳи хўонндми ҳама

خاشه روب شاه خوانندم همه

То абади нақди ман ин анъоми бас

تا ابد نقد من این انعام بس

Хошаҳи рўби кӯии шоҳами номи бас

خاشه روب کوی شاهم نام بس

Онкӣ ӯ доъӣ ман омад барин

آنکه او داعی من آمد برین

Ёд доредаш дуо аз сидқи дайн

یاد داریدش دعا از صدق دین

Ин дам аз гуфтан наяндешам басӣ

این دم از گفتن نیندیشم بسی

Чун хамӯшӣ ҳаст дар пешами басӣ

چون خموشی هست در پیشم بسی

Зуд хоҳад буд кин ҷону дилам

زود خواهد بود کاین جان و دلم

Фурқатии ҷӯянд аз обу гулам

فرقتی جویند از آب و گلم

Шери мард агар дилат хоҳад ҳаме

شیر مرد اگر دلت خواهد همی

Азм кун бргўрм ва бгарӣ дамӣ

عزم کن برگورم و بگری دمی

Барсари аттор чун зорӣ гарӣ

برسر عطار چون زاری گری

Андакӣ биншин ва бисёре гарӣ

اندکی بنشین و بسیاری گری

Боз пресс аз ҳоли ман ҳоле ба роз

باز پرس از حال من حالی به راز

Тоҷўоби ту даҳум аз гӯри боз

تاجواب تو دهم از گور باز

Ҳолами он дам аз зФон ҳол пресс

حالم آن دم از زفان حال پرس

Кари шӯу ҳол аз зФон лол пресс

کر شو و حال از زفان لال پرس

Тишнагӣ ман бибин дар зери хок

تشنگی من ببین در زیر خاک

Як дамам обӣ фирист аз ашки пок

یک دمم آبی فرست از اشک پاک

Кошкӣ ҳаргиз набӯдӣ номи ман

کاشکی هرگز نبودی نام من

То набӯдӣ ҷунбишу ороми ман

تا نبودی جنبش و آرام من

Ҳар кро дар пеши ин мушкил буд

هر کرا در پیش این مشکل بود

Хӯн тавонад кард агар сддл буд

خون تواند کرد اگر صددل بود

Сад ҷаҳони ҷони муборизи омада

صد جهان جان مبارز آمده

Ҳаст саргардону оҷизи омада

هست سرگردان و عاجز آمده

Зини чунин корӣ ки дар пеш омадаст

زین چنین کاری که در پیش آمدست

Илми муфлиси ақл дарвеш омадаст

علم مفلس عقل درویش آمدست