Он гдоӣӣ чун бараст аз нону об

آن گدائی چون برست از نان و آب

Баъди марг ӯ касе дидаш бихоб

بعد مرگ او کسی دیدش بخواب

Гуфт ҳақ бо ту чаҳ кард эй меҳрбон

گفت حق با تو چه کرد ای مهربان

Гуфт чун рафтам бар ҳақ гуфт ҳон

گفت چون رفتم بر حق گفت هان

Пешамовар то чаҳ оварадӣ маро

پیشم آور تا چه آوردی مرا

Гуфтам охири ман чаҳ дорам эй худо

گفتم آخر من چه دارم ای خدا

Қурби панҷа сол рафтам дар бадар

قرب پنجه سال رفتم در بدر

Роҳи паймӯдами ҷаҳонии сари басар

راه پیمودم جهانی سر بسر

Ҷумла мегуфтанд эй марди гадо

جمله میگفتند ای مرد گدا

Нест моро нони падеди оради худо

نیست ما را نان پدید آرد خدا

Мардумони нонами ндодндии басӣ

مردمان نانم ندادندی بسی

Бо ту кардандӣ ҳўолт ҳар касе

با تو کردندی حوالت هر کسی

Чун ҳўолт боту омад рӯзу шаб

چون حوالت باتو آمد روز و شب

Аз гдоӣӣ мекунӣ чизеи талаб

از گدائی میکنی چیزی طلب

Ҷумла гуфтандӣ худо бидиҳад туро

جمله گفتندی خدا بدهد ترا

Пас бидиҳ гар медиҳӣ эй подшоҳ

پس بده گر میدهی ای پادشاه

Шоҳи ҳаргиз аз гадо чизе нахост

شاه هرگز از گدا چیزی نخواست

Гар нахоҳад холиқ шоҳон равост

گر نخواهد خالق شاهان رواست

Чун ҳўолт бо ту омад дар пазир

چون حوالت با تو آمد در پذیر

Венаи гадоро дасти гир эй дасти гир

وین گدا را دست گیر ای دست گیر

Подшоҳо чун ҳама ҳеҷем мо

پادشاها چون همه هیچیم ما

Сари зи фармони ту чун печем мо

سر ز فرمان تو چون پیچیم ما

Қудрати вълми вородт чун турост

قدرت وعلم وارادت چون تراست

Ҳарчӣ хоҳӣ митўонӣ кард рост

هرچه خواهی میتوانی کرد راست

Гарчи кардам ҷурм бисёр эй худоӣ

گرچه کردم جرم بسیار ای خدای

Қодирии нокардаи ингор эй худоӣ

قادری ناکرده انگار ای خدای

Ҳаст ҷӯаду фазли ту баҳрии азим

هست جود و فضل تو بحری عظیم

Дар бар он кӣ буд имкони бим

در بر آن کی بود امکان بیم