Бўсъиди мҳнаҳ бо мардони роҳ

بوسعید مهنه با مردان راه

Буд рӯзӣ дар миёни хонақоҳ

بود روزی در میان خانقاه

Мастӣ омад ашки резони биқрор

مستی آمد اشک ریزان بیقرار

То дар он хонақоҳи ошуфтаи вор

تا در آن خانقاه آشفته وار

Парда аз носозгорӣ боз кард

پرده از ناسازگاری باز کرد

Гиряу бади мстӣӣ оғоз кард

گریه و بد مستئی آغاز کرد

Шайхи кӯро дид омад дар буриш

شیخ کو را دید آمد در برش

Истод аз рӯй шафқат бар сараш

ایستاد از روی شفقت بر سرش

Гуфт ҳон эй масти ӣнҷо кам ситез

گفت هان ای مست اینجا کم ستیز

Аз чаҳ мебошӣ бмни даҳ дасти хез

از چه میباشی بمن ده دست خیز

Маст гуфт эй ҳақи таъолии ёри ту

مست گفت ای حق تعالی یار تو

Нест шихои дастгирӣ кори ту

نیست شیخا دست گیری کار تو

Ту сари худ гир ва рафтӣ мрдўор

تو سر خود گیر و رفتی مردوار

Сари фурӯи рафтаи маро бо ӯ гузор

سر فرو رفته مرا با او گذار

Гар з ҳар кас дастгирӣ оядӣ

گر ز هر کس دستگیری آیدی

Мӯр дар садр амӣрӣ оядӣ

مور در صدر امیری آیدی

Дастгирӣ нест кор ту бирав

دستگیری نیست کار تو برو

Нестам ман дар шумор ту бирав

نیستم من در شمار تو برو

Шайхи дрхоки аўФтод аз дард ӯ

شیخ درخاک اوفتاد از درد او

Сурхи гашт аз ашк рӯй зард ӯ

سرخ گشت از اشک روی زرد او

эй ҳамаи ту ногузири ман ту бош

ای همه تو ناگزیر من تو باش

АўФтодми дастгири ман ту бош

اوفتادم دستگیر من تو باش

эй ҷаҳонии халқи мӯри хокят

ای جهانی خلق مور خاکیت

Пок доман кун маро аз покят

پاک دامن کن مرا از پاکیت

Бромидӣ омад ин дарвеши ту

برامیدی آمد این درویش تو

Чун бнўмидӣ равад аз пеши ту

چون بنومیدی رود از پیش تو