Бо писар мегуфт як рӯзии умр

با پسر میگفت یک روزی عمر

Таъми дайни ту кӣ шиносӣ эй писар

طعم دین تو کی شناسی ای پسر

Таъми дайн ман донам ва ман дида ам

طعم دین من دانم و من دیده‌ام

Зонка таъми куфри ҳам бчшидаҳ ам

زانکه طعم کفر هم بچشیده‌ام

Ҷон чу дар худ дид чандон кору бор

جان چو در خود دید چندان کار و بار

Дар хурӯш омад чу абри навбаҳор

در خروش آمد چو ابر نوبهار

Гуфт агар ман нек агар бад бӯда ам

گفت اگر من نیک اگر بد بوده‌ام

Дар ҳақиқати толиб худ бӯда ам

در حقیقت طالب خود بوده‌ام

Аз талаби як дам фурӯ нанашаста ам

از طلب یک دم فرو ننشسته‌ام

Рӯз то шаби хешро меҷуста ам

روز تا شب خویش را میجسته‌ام

Ҳркҷо рафтам ба болоу нишеб

هرکجا رفتم به بالا و نشیب

Ҷумларо азҷон ман нураст взиб

جمله را ازجان من نورست وزیب

Дар ҳақиқат чун ҳама ман бӯда ам

در حقیقت چون همه من بوده‌ام

Нури бахши ҳафт гулшан бӯда ам

نور بخش هفت گلشن بوده‌ام

Пас чаро берун сафар мекарда ам

پس چرا بیرون سفر میکرده‌ام

Сӯии ин ва он назар мекарда ам

سوی این و آن نظر میکرده‌ام

эй дариғо раҳи супурдами олимӣ

ای دریغا ره سپردم عالمی

Лек қадар худ надонистам дамӣ

لیک قدر خود ندانستم دمی

Гар ҳама дар ҷони худ мигштмӣ

گر همه در جان خود میگشتمی

Ман ба ҳар як зарраи сад мигштмӣ

من به هر یک ذره صد میگشتمی

Солик саргашта омад пеши пер

سالک سرگشته آمد پیش پیر

Шарҳ рӯҳаш дод аз лавҳи замир

شرح روحش داد از لوح ضمیر

Гуфт ҳар чизе ки пайдо ва ниҳонаст

گفت هر چیزی که پیدا و نهانست

Ҷумлаи осори ҷон афрӯз ҷонаст

جملهٔ آثار جان افروز جانست

Дар ҷаҳони осори ҷони байнами ҳама

در جهان آثار جان بینم همه

Партави ҷону ҷаҳони байнами ҳама

پرتو جان و جهان بینم همه

Пуртӯй аз қудси зоҳршди бзўр

پرتوی از قدس ظاهرشد بزور

Дар ҷаҳони афканду дарҷон низ шӯр

در جهان افکند و درجان نیز شور

Пуртӯии бас бе ниҳояти аўФтод

پرتوی بس بی نهایت اوفتاد

Тообди биҳду ғояти аўФтод

تاابد بیحد و غایت اوفتاد

Ҳарчӣ буд ва ҳаст хоҳад буд низ

هرچه بود و هست خواهد بود نیز

Ҷумла зон партав гирифтаст исми чиз

جمله زان پرتو گرفتست اسم چیز

Номи он партави баҳақи ҷони аўФтод

نام آن پرتو بحق جان اوفتاد

Ҳар ду оламро мадади он аўФтод

هر دو عالم را مدد آن اوفتاد

Қудс зоҳир шуд бики чизеи қавӣ

قدس ظاهر شد بیک چیزی قوی

Ваии аҷаби онбўди ҷони маънавӣ

وی عجب آنبود جان معنوی

Лек чун ҷони ронбўди он рӯзгор

لیک چون جان رانبود آن روزگار

Дар ҳазорон сӯрат омад ошкор

در هزاران صورت آمد آشکار

Буд ҷонро ҳам сифати ҳам зот низ

بود جان را هم صفت هم ذات نیز

Ҳар ду чун ҷони ҳам гиромӣу азиз

هر دو چون جان هم گرامی و عزیز

Асли ҷони нури муҷаррад буду бас

اصل جان نور مجرد بود و بس

Яъне он нури Муҳамад буду бас

یعنی آن نور محمد بود و بس

Зот чун дар тофт шуд арши Маҷид

ذات چون در تافت شد عرش مجید

Арш чун дар тофт шуд курсии падед

عرش چون در تافت شد کرسی پدید

Бозчўн курсӣ битофт аз саркор

بازچون کرسی بتافت از سرکار

Осмони гашту кавокиби ошкор

آسمان گشت و کواکب آشکار

Боз чун ахтар битофту осмон

باز چون اختر بتافت و آسمان

Чори арқон нақд шуд дар як замон

چار ارکان نقد شد در یک زمان

Баъд азон чун қӯт товаш намонад

بعد ازان چون قوت تاوش نماند

Чори арқонро дар омезиши нишонд

چار ارکان را در آمیزش نشاند

То вуҳушу тайри вҳиўони внбот

تا وحوش و طیر وحیوان ونبات

Бо мураккабҳои дигар ёфт зот

با مرکبهای دیگر یافت ذات

Зоти ҷонро ҳам сифотӣ буд низ

ذات جان را هم صفاتی بود نیز

Лоҷарам аз илм ва қудрат шуд азиз

لاجرم از علم و قدرت شد عزیز

Шуд зи илмаши лавҳи маҳфӯзи ошкор

شد ز علمش لوح محفوظ آشکار

Шуд қалам аз қудраташи машғӯли кор

شد قلم از قدرتش مشغول کار

Чун иродатро басии сари ҷумла буд

چون ارادت را بسی سر جمله بود

Ҳам млоик бе адади ҳам ҳамла буд

هم ملایک بی عدد هم حمله بود

Аз ризои ҷони биҳишт адан хост

از رضای جان بهشت عدن خاست

Вази ғазаби кўдошти дӯзахи гашти рост

وز غضب کوداشت دوزخ گشت راست

Рӯҳ чун дар асли амри маҳз буд

روح چون در اصل امر محض بود

Ҷабраил аз амри зоҳири гашти зуд

جبرئیل از امر ظاهر گشت زود

Бози рӯҳ аз лутфи вази бахшиш ки дошт

باز روح از لطف وز بخشش که داشت

Зуди Микоилро сари брФрошт

زود میکائیل را سر برفراشت

Бози қаҳраши асли ъзроӣили гашт

باز قهرش اصل عزرائیل گشت

Ду сифат монадаш ки исрофили гашт

دو صفت ماندش که اسرافیل گشت

Як сифати эҷоду эъдоми он дигар

یک صفت ایجاد و اعدام آن دگر

Вази вуҷӯд ва аз адами ҷон бар зибр

وز وجود و از عدم جان بر زبر

Гар сифоти рӯҳ беандоза хост

گر صفات روح بی اندازه خاست

Ҳар якеро як малик гирӣ равост

هر یکی را یک ملک گیری رواست

Пер чун аз шарҳ ӯ огоҳ шуд

پیر چون از شرح او آگاه شد

Гуфт акнӯн ҷонати мард роҳ шуд

گفت اکنون جانت مرد راه شد

Лоҷарами як зарра пиндорат намонад

لاجرم یک ذره پندارت نماند

Ҷузи фаноӣ дар Фнокорт намонад

جز فنای در فناکارت نماند

То ки мидидии ту худро дар миён

تا که میدیدی تو خود را در میان

Барканорӣ будӣ аз сари аён

برکناری بودی از سر عیان

Чун талаб аз дӯст дидӣ сӯии дӯст

چون طلب از دوست دیدی سوی دوست

Ин назаррогар нигаҳ дорӣ накӯаст

این نظر را گر نگه داری نکوست