Ин чаҳ шӯраст аз ту дарҷон эй Фарид

این چه شورست از تو درجان ای فرید

Наъраи зан аз сад зФони ҳилли ман мазид

نعره زن از صد زفان هل من مزید

Гар кунад шахси ту як як зарраи гӯр

گر کند شخص تو یک یک ذره گور

Кам нагардад зарра аз ҷонати шӯр

کم نگردد ذرهٔ از جانت شور

Гар ту бо ин шӯри қасд ҳақ кунӣ

گر تو با این شور قصد حق کنی

Дар нахустин шаби кафанро шқ кунӣ

در نخستین شب کفن را شق کنی

Чун буд шӯрати бҷони пок дар

چون بود شورت بجان پاک در

Сари дарин шӯроварӣ аз хок бар

سر درین شور آوری از خاک بر

Ҳам дарин шӯр аз ҷаҳони озоду хуш

هم درین شور از جهان آزاد و خوش

Дар қиёмат мерӯй занҷири каш

در قیامت میروی زنجیر کش

Шӯри чандинӣ чаро оварда

شور چندینی چرا آوردهٔ

Ин ҳамаи шӯр аз куҷо оварда

این همه شور از کجا آوردهٔ

Шӯри ишқи ту қавии зӯри аўФтод

شور عشق تو قوی زور اوفتاد

Ҷони ширинати ҳамаи шӯри аўФтод

جان شیرینت همه شور اوفتاد

Ҷонати дрёӣисти обаши оби зар

جانت دریائیست آبش آب زر

Лоҷарами ҳам шӯр дорад ҳам гуҳар

لاجرم هم شور دارد هم گهر

Доимо чун баҳри миҷўшии зи шӯр

دایماً چون بحر میجوشی ز شور

Хештанро мефурӯд ореи бзўр

خویشتن را میفرود آری بزور

Ҷони ширинат чу шурӣ дар кунад

جان شیرینت چو شوری در کند

Ҳар замонии шӯри ширин тар кунад

هر زمانی شور شیرین تر کند

Иълми аллоҳгар сухани гуфтор ро

یعلم اللّه گر سخن گفتار را

Буд мислии ё буд аттор ро

بود مثلی یا بود عطار را

Дар сухани ӯъҷуба офоқ ӯст

در سخن اعجوبهٔ آفاق اوست

Хотами ушшуарои алӣ алотлоқ ӯст

خاتم الشعرا علی الاطلاق اوست

Ҳарки султонам нагӯяд дар сухан

هرکه سلطانم نگوید در سخن

Ман гдоӣӣ гӯямаш на сар на бен

من گدائی گویمش نه سر نه بن

Шева каз шавқ ӯ шуд ақли маст

شیوهٔ کز شوق او شد عقل مست

Ҷузи марои ҳаргиз кро додаст даст

جز مرا هرگز کرا دادست دست

Хотирам поем гирифта ҳар замон

خاطرم پایم گرفته هر زمان

Сарнигӯн бар мекашад грдҷҳон

سرنگون بر میکشد گردجهان

То зи баҳрии моҳе орад бишуст

تا ز بحری ماهیی آرد بشست

ё зҷоӣии мънӣии оради бадаст

یا زجائی معنئی آرد بدست

Не ки чандон нақд маънӣ дорад ӯ

نی که چندان نقد معنی دارد او

Каз даруни берун ҳаме нагузорад ӯ

کز درون بیرون همی نگذارد او

Чун маъонии ҷумла ман гуфтам тамом

چون معانی جمله من گفتم تمام

Чаҳ бимонадаст он касеро вассалом

چه بماندست آن کسی را والسلام

Ҳркҷо сиррӣаст дарҳари ду ҷаҳон

هرکجا سریست درهر دو جهان

Ҳаст сар то сари дарин девони ниҳон

هست سر تا سر درین دیوان نهان

Чун бҷўӣӣ ва биёбӣ сари басар

چون بجوئی و بیابی سر بسر

Баркашӣ бар ҳар ду олам бар ба бар

برکشی بر هر دو عالم بر به بر

Қисса ҳо дидӣ басии ин ҳам бибин

قصه ها دیدی بسی این هم ببین

Қисса кам гӯи коҳсни алқсаҳи сети ин

قصه کم گو کاحسن القصه ست این

Гардаии ғусса ки ҳастам қиссаи гӯй

گردهی غصه که هستم قصه گوی

Ғуссаи хур чун бардаам дар қиссаи гӯй

غصه خور چون برده ام در قصه گوی

Қисса гуфтан нест риҳи фии алФсс

قصه گفتن نیست ریح فی الفصص

Минбинии рӯҳи қуръон аз қасас

مینبینی روح قرآن از قصص

Қисса кӯтаҳ мекунам як аҳли роз

قصه کوته میکنم یک اهل راز

Гар дарин қисса кунад умрии дароз

گر درین قصه کند عمری دراز

Ҳар нафаси ин қисса нурӣ бахшадаш

هر نفس این قصه نوری بخشدش

Бе ғами вғсаҳ ҳузурӣ бахшадаш

بی غم وغصه حضوری بخشدش

Ҳрктобиро ки донеи сари басар

هرکتابی را که دانی سر بسر

Ин яке бо ҷумла баркаш брбаҳ бар

این یکی با جمله برکش بربه بر

Гар нчрбд аз ҳамаи сад бораи ин

گر نچربد از همه صد باره این

Зуд кун чун пардаи худ пораи ин

زود کن چون پردهٔ خود پاره این

Дидаи инсофи байнат боз кун

دیدهٔ انصاف بینت باز کن

Чашми ҷони пари яқинат боз кун

چشم جان پر یقینت باز کن

То бибинӣ кору бори ин китоб

تا ببینی کار و بار این کتاب

Ҳалу ақду гиру дори ин китоб

حل و عقد و گیر و دار این کتاب

Ҳаркии гавҳари дузди ин дарё шавад

هرکه گوهر دزد این دریا شود

Зуд азтар доманӣ расво шавад

زود از تر دامنی رسوا شود

Ҳар крои дуздӣдан аз ман даст дод

هر کرا دزدیدن از من دست داد

Ҳамчуи дуздонаши бурӣдаи дасти бод

همچو دزدانش بریده دست باد

Дар ҳақиқати мағзи ҷон полуда ам

در حقیقت مغز جان پالوده ام

То на пиндорӣ ки дар беҳуда ам

تا نه پنداری که در بیهوده ام

Ҷамъ кардам оби осои пеши ту

جمع کردم آب آسا پیش تو

Гӯ тафаккур кун дили бихўиши ту

گو تفکر کن دل بیخویش تو

Гар згФтн роҳ меёбад касе

گر زگفتن راه مییابد کسی

Гуфта ман боядат хондани басӣ

گفتهٔ من بایدت خواندن بسی

Зонкаҳ ҳар байтӣ ки май бнгоштм

زآنکه هر بیتی که می بنگاشتم

Бар сари он мотамӣ медоштам

بر سر آن ماتمی میداشتم

Дар мусӣбати сохтани ҳангомаи ман

در مصیبت ساختن هنگامه من

Ном ин кардам мусӣбати номаи ман

نام این کردم مصیبت نامه من

Гар дилии мибоидт бисёр дон

گر دلی میبایدت بسیار دان

Пас мусӣбати нома аттор хон

پس مصیبت نامهٔ عطار خوان

Гар касеро зини сухани гардӣ буд

گر کسی را زین سخن گردی بود

Хок бар фарқаш ки номардӣ буд

خاک بر فرقش که نامردی بود

Лозими дарди дил аттор бош

لازم درد دل عطار باش

Вази ҳазорон ганҷ бархӯрдор бош

وز هزاران گنج برخوردار باش

Ҳркрои як зарраи мибндди хаёл

هرکرا یک ذره میبندد خیال

Гӯи буруни оради чунин соҳиби ҷамол

گو برون آرد چنین صاحب جمال

наменадонад ӯ ки аз аттор буд

می نداند او که از عطار بود

Хатми сад олам ки пари асрор буд

ختم صد عالم که پر اسرار بود

Нофа асрор набӯд мшкбор

نافهٔ اسرار نبود مشکبار

Тока аттораш набошад дасти ёр

تاکه عطارش نباشد دست یار