Он яке бастади зи ҳайдари зулфиқор
آن یکی بستد ز حیدر ذوالفقار
Май нёрстш ҳаме фармуд кор
می نیارستش همی فرمود کار
Оқибати он зулфиқораш оварад боз
عاقبت آن ذوالفقارش آورد باز
Кард брхўди айб ӯ кардани дароз
کرد برخود عیب او کردن دراز
Ҳайдараши гуфто барои зулфиқор
حیدرش گفتا برای ذوالفقار
Бозуии каррор бояд вақти кор
بازوی کرار باید وقت کار
То набошад нақди зӯри ҳайдарӣ
تا نباشد نقد زور حیدری
Нася бошад кори теғи гавҳарӣ
نسیه باشد کار تیغ گوهری
Кӣ шавад аз зулфиқорати кори рост
کی شود از ذوالفقارت کار راست
Ту зи ман зӯр алӣ боист хост
تو ز من زور علی بایست خواست
Ҳаркии пиндорад ки мисли ин китоб
هرکه پندارد که مثل این کتاب
Дайгарии дрҷлўаҳи орад аз ҳиҷоб
دیگری درجلوه آرد از حجاب
Гӯ мабар худро бғФлти рӯзгор
گو مبر خود را بغفلت روزگار
Зонка хоҳад зӯри ҳайдари зулфиқор
زانکه خواهد زور حیدر ذوالفقار
Бар сари об эй аҷаби арши Маҷид
بر سر آب ای عجب عرش مجید
Шуд баланд аз шеър чун оби Фарид
شد بلند از شعر چون آب فرید
Ҳечкасро то абади ин шева нест
هیچکس را تا ابد این شیوه نیست
Тӯбои фирдавсро ин мива нест
طوبی فردوس را این میوه نیست
Об ҳар маънӣ чунонам равшанаст
آب هر معنی چنانم روشنست
Кончаҳ хоҳам ҷумла дар даст манаст
کانچه خواهم جمله در دست منست
наменабояд шуд биҳамдиллоҳи бзўр
می نباید شد بحمداللّه بزور
Ҳамчуи Фирдавсии зи байтӣ дар тнўз
همچو فردوسی ز بیتی در تنوز
Ҳамчуи Нӯҳи обӣ бзўр ояд маро
همچو نوح آبی بزور آید مرا
Зонка тӯфон аз танур ояд маро
زانکه طوفان از تنور آید مرا
Аз танурам чун расад тӯфони бзўр
از تنورم چون رسد طوفان بزور
Ҳеҷ ҳоҷат нест рафтан дар танур
هیچ حاجت نیست رفتن در تنور
Ҳамчуи Фирдавсӣ Фқъ хоҳам кушод
همچو فردوسی فقع خواهم گشاد
Чун сноӣӣ бетамаъ хоҳам кушод
چون سنائی بی طمع خواهم گشاد
Зини сухани комрўз онхтм манаст
زین سخن کامروز آنختم منست
Нест каси ҳамтои ман ин равшанаст
نیست کس همتای من این روشنست
Тарки хур кин чашма равшан гирифт
ترک خور کاین چشمهٔ روشن گرفت
Аз збўри порсӣ ман гирифт
از زبور پارسی من گرفت
Боди маҳрӯм аз збўрми ҷузи се халқ
باد محروم از زبورم جز سه خلق
Хурдаи дону хуши хату Довӯди ҳалқ
خرده دان و خوش خط و داود حلق
Гар хуши овозии ҷаҳон овар Биҷӯш
گر خوش آوازی جهان آور بجوش
Варна майдонӣ чаҳ кун биншин хамӯш
ورنه میدانی چه کن بنشین خموش
Вари накӯ доне шудӣ пирӯзи ту
ور نکو دانی شدی پیروز تو
Варна ҷўлоҳгӣ омӯз ту
ورنهٔ جولاهگی آموز تو
Вари ту зебо менависӣ менавис
ور تو زیبا مینویسی مینویس
Варна зон ангушт биншин косаи лӣс
ورنه زان انگشت بنشین کاسه لیس
Нест касро то қиёмати ин тариқ
نیست کس را تا قیامت این طریق
Фикр кун хуш хону мштоб эй рафиқ
فکر کن خوش خوان و مشتاب ای رفیق
Гарчи ҳар мурғӣ занад ин шеваи лоф
گرچه هر مرغی زند این شیوه لاف
Нест ҳар парандаи симурғи қоф
نیست هر پرندهٔ سیمرغ قاف
Ҳаркасӣ дар гӯшаи дами мизннд
هرکسی در گوشهٔ دم میزنند
Лек чун исои дамӣ кам мизннд
لیک چون عیسی دمی کم میزنند
Ҳаркасӣ дар рӯй худ дорад сиррӣ
هرکسی در روی خود دارد سری
Лек Юсуф дигараст ӯ дайгарӣ
لیک یوسف دیگرست او دیگری
Ҳаркасии зи овоз хуш шуд пурғурур
هرکسی ز آواز خوش شد پرغرور
Лек ин хатмаст бар соҳиби збўр
لیک این ختمست بر صاحب زبور
Ончии онро сӯфӣ он гуяд баном
آنچه آن را صوفی آن گوید بنام
Хатм шуд он бар Муҳамади вассалом
ختم شد آن بر محمد والسلام
Ман Муҳамади номам ва ин шева низ
من محمد نامم و این شیوه نیز
Хатм кардам чун Муҳамад эй азиз
ختم کردم چون محمد ای عزیز
Ҳикмату назмӣ ки на зотӣ буд
حکمت و نظمی که نه ذاتی بود
Нек ноед ҳарфи томотӣ буд
نیک ناید حرف طاماتی بود
Завқ агар бо шери модари бошиддат
ذوق اگر با شیر مادر باشدت
Шеъри ширинтар зи шукри бошиддат
شعر شیرین تر ز شکر باشدت
Вари надорӣ ва такаллуф мекунӣ
ور نداری و تکلف میکنی
Ҳам ту худ худро търФ мекунӣ
هم تو خود خود را تعرف میکنی