Гуфт чун Њоруту морут аз гуноҳ

گفت چون هاروت و ماروت از گناه

АўФтоднд аз фалак дар қаъри чоҳ

اوفتادند از فلک در قعر چاه

Ҳар ду танро сарнигӯн овехтанд

هر دو تن را سرنگون آویختند

Тодрўни чоҳи хӯни мирихтнд

تادرون چاه خون میریختند

Ҳар ду танро тишнагӣ дар ҷон фитод

هر دو تن را تشنگی در جان فتاد

Зонка оташ дар дил эшон фитод

زانکه آتش در دل ایشان فتاد

Тишнагии ғолиб чунон шуд ҳар ду ро

تشنگی غالب چنان شد هر دو را

Каз ғами як об ҷон шуд ҳарду ро

کز غم یک آب جان شد هردو را

Ҳар ду тан аз тишнагии мисўхтнд

هر دو تن از تشنگی میسوختند

Ҳмчўотши ташнаи мёФрўхтнд

همچوآتش تشنه میافروختند

Буд азоби зулоли он қаъри чоҳ

بود ازآب زلال آن قعر چاه

То лаби он ҳар дўики ангушти роҳ

تا لب آن هر دویک انگشت راه

На лаби эшон бар анҷо мерасед

نه لب ایشان بر انجا میرسید

На зи чоҳи обӣ ба боло мерасед

نه ز چاه آبی به بالا میرسید

Сарнигӯни овехта дар туфу тоб

سرنگون آویخته در تف و تاب

Ташнаи мимрднди лаб бар рӯй об

تشنه میمردند لب بر روی آب

Тишнагӣашонгар яке буд аз шумор

تشنگیشان گر یکی بود از شمار

Дар бар он об мешуд сад ҳазор

در بر آن آب میشد صد هزار

Бар лаби оби он ду танро хушки лаб

بر لب آب‌ آن دو تن را خشک لب

Тишнагӣ месӯхт ҷонҳо эй аҷаб

تشنگی میسوخت جانها ای عجب

Ҳар замонии тишнагӣашон беш буд

هر زمانی تشنگیشان بیش بود

Ваии аҷаби обии чунон дар пеш буд

وی عجب آبی چنان در پیش بود

Ташнагони олами куну фасод

تشنگان عالم کون و فساد

Пеш доранд эй аҷаби оби мурод

پیش دارند ای عجب آب مراد

Ҷумлаи дробнду кас огоҳ нест

جمله درآبند و کس آگاه نیست

ё нмибиннд ё худ роҳ нест

یا نمیبینند یا خود راه نیست