Комилӣ гуфтаст он бегона ро

کاملی گفته‌ست آن بیگانه را

Кохр эй хар чанд рӯбии хона ро

کاخر ای خر چند روبی خانه را

Чанд дорӣ рӯй хонаи поки ту

چند داری روی خانه پاک تو

Хона чоҳӣ кун барафкан хоки ту

خانه چاهی کن برافکن خاک تو

То чу хок тира баргирӣ зи роҳ

تا چو خاک تیره برگیری ز راه

Чашмаи равшан бурун ҷӯшад зи чоҳ

چشمهٔ روشن برون جوشد ز چاه

Об наздикаст чандинии мтоб

آب نزدیکست چندینی متاب

Чун фурӯи барадии ду гази хоки инат об

چون فرو بردی دو گز خاک اینت آب

Кор бояд кард мард кор нест

کار باید کرد مرد کار نیست

Варна то об аз ту раҳ бисёр нест

ورنه تا آب از تو ره بسیار نیست

эй дариғо рӯбаҳӣ шуд шери ту

ای دریغا روبهی شد شیر تو

Ташнаи мимирии вдрёи зери ту

تشنه میمیری ودریا زیر تو

Ташнаи аздрё ҷдоӣӣ мекунӣ

تشنه ازدریا جدائی میکنی

Бар сари ганҷӣ гдоӣӣ мекунӣ

بر سر گنجی گدائی میکنی

эй аҷаби чандон малик дар дрдўрнҷ

ای عجب چندان ملک در دردورنج

Бар сар ганҷанд ва меҷӯянд ганҷ

بر سر گنجند و میجویند گنج

То наомад ҷони одами ошкор

تا نیامد جان آدم آشکار

Раҳ надонистанд сӯии кирдигор

ره ندانستند سوی کردگار

Раҳ падед омад чу одам шуд падед

ره پدید آمد چو آدم شد پدید

Зу калид ҳар ду олам шуд падед

زو کلید هر دو عالم شد پدید

Ончии ҳамлаи арши мипндоштнд

آنچه حمله عرش میپنداشتند

То бтўФиқ худо бардоштанд

تا بتوفیق خدا برداشتند

Он дили пари нури одам буду бас

آن دل پر نور آدم بود و بس

Зонка одам ҳар ду олам буду бас

زانکه آدم هر دو عالم بود و بس