Буд андари матбахи ҷам эй аҷаб

بود اندر مطبخ جم ای عجب

Дегу коса дар хусумати рӯзу шаб

دیگ و کاسه در خصومت روز و شب

Деги сангин буд қасд ҷанг кард

دیگ سنگین بود قصد جنگ کرد

Косаи заррин буд қасд санг кард

کاسه زرین بود قصد سنگ کرد

Ҳар ду тан аз хашм дар шӯр омаданд

هر دو تن از خشم در شور آمدند

Санг визр буданд дар зӯр омаданд

سنگ وزر بودند در زور آمدند

Дег гуфташгар абогар равған аст

دیگ گفتش گر اباگر روغن است

Шӯри вширин ҳарчӣ ҳаст он манаст

شور وشیرین هرچه هست آن منست

Кори ту бе ман куҷо гирад низом

کار تو بی من کجا گیرد نظام

Гар миннат надаҳум тиҳии Монии мудом

گر منت ندهم تهی مانی مدام

Ту зи санги оӣӣ дар аввали ошкор

تو ز سنگ آئی در اول آشکار

Боз бар сангат зананд андари айёр

باز بر سنگت زنند اندر عیار

Гар туро сангӣ набошад дар ниҳод

گر ترا سنگی نباشد در نهاد

Доимо бе санги хоҳии аўФтод

دایماً بی سنگ خواهی اوفتاد

Ту чунин зебови сангин аз манӣ

تو چنین زیباو سنگین از منی

Ту бснгу ҳонги рангини азмнӣ

تو بسنگ و هنگ رنگین ازمنی

Каси сияҳи дегами нмихўонди баном

کس سیه دیگم نمیخواند بنام

Чун сияҳи косаи тўӣӣ дар ҳар мақом

چون سیه کاسه توئی در هر مقام

Чун шунидӣ ин далели дилпазир

چون شنیدی این دلیل دلپذیر

Даст чун ман дигар дар косаи мгир

دست چون من دیگر در کاسه مگیر

Ин сухан чун косаро омад бигӯаш

این سخن چون کاسه را آمد بگوش

Ҳамчуи диягии хӯн ӯ омад Биҷӯш

همچو دیگی خون او آمد بجوش

Гуфт ту аз ҳарчӣ гуфтӣ беш ва кам

گفت تو از هرچه گفتی بیش و کم

Фориғами ман чун манам дар пеши ҷам

فارغم من چون منم در پیش جم

Хез то худро бсроФон барем

خیز تا خود را بصرافان بریم

То змо ҳар ду кадомин бартарем

تا زما هر دو کدامین برتریم

Чун маҳак пайдо шавад сарроф ро

چون محک پیدا شود صراف را

Худ маҳак гуяд ҷавоби ин лоф ро

خود محک گوید جواب این لاف را

Ту бибин вақти гарав дар сангу зар

تو ببین وقت گرو در سنگ و زر

То азин ҳар ду кадоми арзанда тар

تا ازین هر دو کدام ارزنده تر

Дар гарави куҳнаи з нав ояд падед

در گرو کهنه ز نو آید پدید

Кор дар вақт гарав ояд падед

کار در وقت گرو آید پدید

То сафар дар худ наёрӣ пеши ту

تا سفر در خود نیاری پیش تو

Кӣ ба канаи худ рисӣ аз хеши ту

کی به کنه خود رسی از خویش تو

Гар ба канаи хеши раҳи ёбии тамом

گر به کنه خویش ره یابی تمام

Қудсёнро фаръи худ ёбии мудом

قدسیان را فرع خود یابی مدام

Лек то дар худ сафар набӯд туро

لیک تا در خود سفر نبود ترا

Дар ҳақиқати ин назар набӯд туро

در حقیقت این نظر نبود ترا