Саҷда мекард Иблиси лъин

سجدهٔ میکرد ابلیس لعین

Гуфт исо дар чаҳ кории ин чунин

گفت عیسی در چه کاری این چنین

Гуфт ман беш аз ҳамаи умрии дароз

گفت من بیش از همه عمری دراز

Саҷда одат кардаам зонгоҳ боз

سجده عادت کرده ام زانگاه باز

Одатам гаштаст ин зон мекунам

عادتم گشتست این زان میکنم

Грҳмаҳи саҷдаи сет товон мекунам

گرهمه سجده ست تاوان میکنم

Исои Марям бадв гуфт эй сиқт

عیسی مریم بدو گفت ای سقط

намендонӣ ҳеҷ ва раҳ кардӣ ғалат

می ندانی هیچ و ره کردی غلط

Ту яқини майдон ки андари роҳ ӯ

تو یقین میدان که اندر راه او

Нест одати лоиқи даргоҳ ӯ

نیست عادت لایق درگاه او

Ҳарчӣ аз одат равад дар рӯзгор

هرچه از عادت رود در روزگار

Нест онро бо ҳақиқати ҳеҷ кор

نیست آن را با حقیقت هیچ کار

Вақф Иблисаст дунёи сари басар

وقف ابلیس است دنیا سر بسر

Ту азу мебоз дуздӣ дар бадар

تو ازو میباز دزدی در بدر

Ҳар ки аз Иблиси дуздади мол ӯ

هر که از ابلیس دزدد مال او

Худ тавон донист фардои ҳол ӯ

خود توان دانست فردا حال او

Гар равад Иблис аз бозорҳо

گر رود ابلیس از بازارها

Кӣ равад бозорҳоро корҳо

کی رود بازارها را کارها

Зонка дунёи сари басар бозор ӯст

زانکه دنیا سر بسر بازار اوست

Бештари байъу шарӣ аз кор ӯст

بیشتر بیع و شری از کار اوست

ӯст маи бозор ҳар бозору бас

اوست مه بازار هر بازار و بس

Кор дунё нест бе ӯ як нафас

کار دنیا نیست بی او یک نفس