Буд зўолнўнро мурӣдии покбоз

بود ذوالنون را مریدی پاکباز

Ҳам бмънии аҳли дили ҳам аҳли роз

هم بمعنی اهل دل هم اهل راز

Дар ҳузураши чли чиллаи афтода буд

در حضورش چل چله افتاده بود

То бчли мавқифи тамоми устода буд

تا بچل موقف تمام استاده بود

Муддати чли соли ҷонии ғарқи роз

مدت چل سال جانی غرق راز

Посбони ҳуҷраи дил буд боз

پاسبان حجرهٔ دل بود باز

На дарин чли сол ҳарфӣ гуфта буд

نه درین چل سال حرفی گفته بود

На дарин чли соли икшби хуфта буд

نه درین چل سال یکشب خفته بود

Рӯзӣ омад пеши зўолнўни дарднок

روزی آمد پیش ذوالنون دردناک

Срнҳод аз аҷзи худ бар рӯй хок

سرنهاد از عجز خود بر روی خاک

Тоъати чли солаи худ бар давом

طاعت چل سالهٔ خود بر دوام

Ончӣ карда буд бар гуфташ тамом

آنچه کرده بود بر گفتش تمام

Гуфт агарчӣ ҳар чаҳ гуфтӣ карда ам

گفت اگرچه هر چه گفتی کرده ام

Ҳамчуи рӯзи аввалин дар парда ам

همچو روز اولین در پرده ام

На дарӣ дар синаи мибгшоидм

نه دری در سینه میبگشایدم

На ҷамолӣ рӯй мибнмоидм

نه جمالی روی میبنمایدم

На зҳқи хаттӣ баномам мерасад

نه زحق خطی بنامم میرسد

На бадал аз вай паёмам мерасад

نه بدل از وی پیامم میرسد

Бар нмигирди бҳичм чун кунам

بر نمیگیرد بهیچم چون کنم

Чанд сӯзам чанд печам чун кунам

چند سوزم چند پیچم چون کنم

То нгўӣӣ кин шикоят карданаст

تا نگوئی کاین شکایت کردنست

Лек бадбахтӣ ҳикоят карданаст

لیک بدبختی حکایت کردنست

Дил гирифтан нест аз тоъати маро

دل گرفتن نیست از طاعت مرا

Лек завқӣ нест як соъати маро

لیک ذوقی نیست یک ساعت مرا

Ту табибии ғмгнонро чора кун

تو طبیبی غمگنان را چاره کن

Доруии ин ошиқ хунхора кун

داروی این عاشق خونخواره کن

Шайх чун башнавад азони саргаштаи роз

شیخ چون بشنود ازآن سرگشته راز

Гуфт имшаб тарк кун куллӣ намоз

گفت امشب ترک کن کلی نماز

Нон бихӯр сайру бхсби имшаби тамом

نان بخور سیر و بخسب امشب تمام

Тогар аз лутфати нмиоиди паём

تا گر از لطفت نمیآید پیام

Бӯ ки аз унфӣ кунад дар ту нигоҳ

بو که از عنفی کند در تو نگاه

Зонка пиндорам блтФт нест роҳ

زانکه پندارم بلطفت نیست راه

Ҳаркасиро аз раҳе дигар баранд

هرکسی را از رهی دیگر برند

Гуҳи зпои оранду гуҳ аз сар баранд

گه زپای آرند و گه از سر برند

Ин сухани дарвеш чун башнавад рафт

این سخن درویش چون بشنود رفت

Буд ташна сайр хӯрд ва сайр хуфт

بود تشنه سیر خورد و سیر خفت

Мустафо родед ҳам он шаб бихоб

مصطفی رادید هم آن شب بخواب

эй аҷаб дар шаб ки бинад офтоб

ای عجب در شب که بیند آفتاب

Гуфт мегуяд худовандати салом

گفت میگوید خداوندت سلام

Медиҳад аз ҳазрати хешати паём

میدهد از حضرت خویشت پیام

Кӣ баҳамати ранҷҳо бардаи басӣ

کی بهمت رنجها برده بسی

Кӣ кунад ҳаргизи зиён бар мо касе

کی کند هرگز زیان بر ما کسی

Тӯҳфаи худ ёдгори ту нуҳум

تحفهٔ خود یادگار تو نهم

Ҳарчӣ хоҳӣ дар канори ту нуҳум

هرچه خواهی در کنار تو نهم

Гарчи ту чли солаи дории ранҷи роҳ

گرچه تو چل ساله داری رنج راه

Ганҷи давлати бхшмти ин ҷойгоҳ

گنج دولت بخشمت این جایگاه

Дар ивази ганҷи карами бозати даҳум

در عوض گنج کرم بازت دهم

Халъату анъому эъзозати даҳум

خلعت و انعام و اعزازت دهم

Лекин аз мосўии зўолнўни брслом

لیکن از ماسوی ذوالنون برسلام

Гӯ ки ҳон эй муддаии нотамом

گو که هان ای مدعی ناتمام

эй ҳамаи тазвиру номӯси омада

ای همه تزویر و ناموس آمده

Поки рафтаи пешу солуси омада

پاک رفته پیش و سالوس آمده

Ошиқонро мекунӣ аз мо нФўр

عاشقان را میکنی از ما نفور

То зи роҳи мо ҳаме гирданд давр

تا ز راه ما همی گردند دور

Ҳамчуи ғӯл аз раҳзанӣ дам мезанӣ

همچو غول از رهزنی دم میزنی

Кори муштии хаста бар ҳам мезанӣ

کار مشتی خسته بر هم میزنی

Гар наяндозам бсди рсўоӣит

گر نیندازم بصد رسوائیت

Не худоем чанд аз ръноӣит

نی خدایم چند از رعنائیت

То ту даст аз раҳзанӣ кӯтаҳ кунӣ

تا تو دست از رهزنی کوته کنی

Ошиқонро то бкӣ гмраҳ кунӣ

عاشقان را تا بکی گمره کنی

Зини сухани зўолнўни чунон дилшод шуд

زین سخن ذوالنون چنان دلشاد شد

Каз ду олам то абад озод шуд

کز دو عالم تا ابد آزاد شد

Чун зкори хеш мард ояд яке

چون زکار خویش مرد آید یکی

Ончӣ меҷӯяд биёбад бе шаккӣ

آنچه میجوید بیابد بی شکی

Чанд хоҳӣ буд на пухта на хом

چند خواهی بود نه پخته نه خام

Неки хоҳӣ кор мебояд тамом

نیک خواهی کار میباید تمام

Ҳарки ӯ дар кори худ комил буд

هرکه او در کار خود کامل بود

Оқибати мақсӯд ӯ ҳосил буд

عاقبت مقصود او حاصل بود